br492

Συζήτηση μεταξύ 'Ελληνα και Γάλλου (άκρως εγωιστών!): ΓΑΛΛΟΣ: ξέρεις, κάναμε κάποιες ανασκαφές κάτω από τον πύργο του Αιφελ και βρήκαμε κάτι καλώδια, πάρα πολύ παλιά. Σύμφωνα με έρευνες που κάναμε, αποδείχθηκε ότι οι αρχαίοι Γάλλοι είχαν τηλέφωνα! Και ο 'Ελληνας βιδωμένος... Κάναμε και εμείς ανασκαφές κάτω από την Ακρόπολη, και δε βρήκαμε καθόλου καλώδια. Σύμφωνα με έρευνες που κάναμε, αποδείχθηκε ότι οι αρχαίοι Ελληνες είχαν...κινητά τηλέφωνα!!!

Eνας άνεργος ηθοποιός έχει απελπιστεί ψάχνοντας δουλειά. Δύσκολη περίοδος και οι δουλειές λιγοστές. Τυχαία, συναντά έναν τύπο από τον Ζωολογικό Κήπο, που ψάχνει για ηθοποιούς. Του εξηγεί ότι οικονομικοί λόγοι, δεν τους επιτρέπουν να εισάγουν έναν πολύτιμο Αφρικανικό πίθηκο και ότι αναζητούν έναν ηθοποιό που θα παραστήσει τον πίθηκο, μέχρις ότου συγκεντρωθεί το ποσό για την εισαγωγή του αληθινού ζώου. Αν και η φάση του φάνηκε κάπως ανόητη, ο ηθοποιός δέχτηκε και πήρε την δουλειά. Τις πρώτες ημέρες καθόταν μέσα στο κλουβί του, σχεδόν ακίνητος και σκεπτόμενος ότι δεν είναι δυνατόν να είναι τόσο ηλίθιοι οι επισκέπτες, που να νομίζουν ότι αυτός είναι ένας αληθινός γορίλας. Κάποια στιγμή βαρέθηκε και αποφάσισε να εξερευνήσει το μικρό κλουβί του. Εκείνη την στιγμή που αποφάσισε να κινηθεί, πρόσεξε ότι ο κόσμος απ' έξω, παρατηρούσε προσεκτικά κάθε του κίνηση. Αποφάσισε έτσι, να κάνει το πρόγραμμα πιο ελκυστικό και να τους δώσει ένα σόου. Λίγες μέρες αργότερα, βρίσκει τον εαυτό του να κρέμεται από τα κλαδιά του κλουβιού μέ το ένα χέρι, να χορεύει βγάζοντας κτηνώδεις ήχους και με αυτόν τον τρόπο, να έχει μαζέψει ένα μικρό πλήθος έξω από το κλουβί του. Κάποια στιγμή, προσπαθώντας να εντυπωσιάσει μερικά παιδιά που έχουν πλησιάσει στο κλουβί, κρέμεται με τα χέρια του από ένα κλαδί κάνοντας μερικά -όχι και τόσο εντυπωσιακά για γορίλα- ακροβατικά νούμερα, το χέρι του ξεφεύγει και πετώντας πάνω από τον μεσότοιχο, προσγειώνεται κατευθείαν μέσα στο κλουβί του λιονταριού. Το λιοντάρι τον αντιλαμβανεται και αρχίζει να τον πλησιάζει απειλητικά. Ο ηθοποιός οπισθοχωρεί όσο μπορεί και μη βλέποντας άλλη λύση, αρχίζει να βγάζει τα πνευμόνια του ξεφωνίζοντας: - ΒΟΗΘΕΙΑ! ΒΟΗΘΕΙΑ! ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΕ! Με αυτές τις κραυγές το λιοντάρι τον πλησιάζει σβέλτα και του ψιθυρίζει: - Σκάσε ηλίθιε, έτσι που τσιρίζεις, θα μας απολύσουν όλους από εδώ μέσα.

Oταν πέθανε ο Πάπας, πήγε στον Παράδεισο και συναντήθηκε με τον Αγιο Πέτρο. Επειδή έκανε τρομερή δουλειά όσο ήταν ζωντανός, του είπε ό άγιος, θα μπορούσε να ζητήσει ότι ήθελε. Ο Πάπας το σκέφτεται για λίγο και λέει πως θέλει να συναντήσει την μητέρα του Χριστού. Ο άγιος το κανονίζει για την επόμενη μέρα και πράγματι επισκέπτεται ο Πάπας την Μαρία: - Ω Μαρία Παρθένα, θα ήθελα να σας ρωτήσω κάτι. - Τι είναι παιδί μου; - Πάντα, σε όλα τα αγάλματα και τις εικόνες όταν κρατάτε το Θείο Βρέφος έχετε ένα θλιμμένο ύφος. Γιατί; - Αχ παιδί μου, τι μου θυμίζεις τώρα; Εγώ πάντα ήθελα κορίτσι. ---

Ενας τυπάς μπαίνει σε ένα μπαρ. Κάθεται σε ένα από τα ψηλά σκαμπώ που συνήθως υπάρχουν στα μπαρ και ζητάει από τον μπαρμαν μια μπύρα. Ο μπαρμαν του ετοιμάζει μια μπύρα σε ένα μεγάλο ποτήρι, και του το τσουλάει πάνω στον έβενο του μπαρ. Ο πελάτης πιάνει το ποτήρι, αλλά πριν προλάβει να το σηκώσει, μια μαιμού εμφανίζεται από το πουθενά, κάνει μια τούμπα πάνω στο μπαρ, βγάζει μερικές κραυγές και τελικά τοποθετεί τα δάχτυλά της μέσα στο ποτήρι με τη μπύρα του πελάτη. Ο πελάτης, σαστισμένος αφενός απο το θέαμα μια μαιμούς με τα δάχτυλά της μέσα στο ποτήρι με την μπύρα του, δεν προλαβαίνει να αντιδράσει και η μαιμού με δύο τούμπες χάνεται και πάλι. Μόλις συνέρχεται από το σοκ ο πελάτης, φανερά αηδιασμένος, ζητάει μια δεύτερη μπύρα από τον μπάρμαν. Ο μπάρμαν υπακούει, και σε λίγα δευτερόλεπτα ένα νέο ποτήρι μπύρας βρίσκεται μπροστά στον πελάτη. Ο πελάτης, κοιτάει δεξιά κοιτάει αριστερά, κοιτάει και στα γύρω πολύφωτα μήπως και κρύβεται εκεί η μαιμού και βουτάει να αρπάξει το ποτήρι. Αλλά, από το πουθενά η μαιμού ξαναεμφανίζεται πάνω στο μπαρ, ουρλιάζει κάνα δύο φορές, χύνει το ποτό του διπλανού του, και τελικά χώνει τα χέρια της μέσα στην πολυπόθητη μπύρα του. Στέκεται εκεί για δύο περίπου δευτερόλεπτα, και πριν ο σοκαρισμένος πελάτης προλάβει να αντιβράσει κάνει ένα κλασσικό μορφασμό μαιμούς και χάνεται κάπου κάτω από το μπαρ. Ψωνισμένος ο πελάτης, φωνάζει του μπαρμαν: - Μα καλά, σε ποιον ανήκει αυτή η μαιμού; Τι δουλειά έχει εδώ μέσα; - Α, του λέει ο μπαρμαν, είναι του πιανίστα. Τσατισμένος ο πελάτης, σηκώνεται από το σκαμπώ και πάει δίπλα στον πιανίστα. Ο πιανίστας, είναι αποροφημένος στο παίξιμο του, αλλά κάποια στιγμή σηκώνει το κεφάλι του επάνω, οπότε ο πελάτης του λέει: - "Η μαιμού σου βάζει τα δάχτυλά της μέσα στο ποτήρι με την μπύρα μου". - Λυπάμαι, του λέει ο πιανίστας, δεν το ξέρω το κομμάτι, Αν όμως σφυρίξεις το ρυθμό, μπορεί και να το πιάσω.

Dio filoi pane gia kinigi.enas to oplo sto heri o alos ta kialia.ti tha ekanes an i gineka sou se apatouse?tou lei autos me ta kialia.tha tin pirobolousa to kefali.apanta o alos.....kai ton erasti tis? tha tou erixna sto pouli tou. e loipon tou lei o allos an pirobolisis tora tha xreiastis mono mia sfera. --------------------------- o totos brhke mia gkomena kai tis eipe na paei spiti toy 9:00 poy den tha einai kanenas. H gomena pige kai pragmati den brike kanenan --------------------------- pos einai to antitheto tou odigo kai se skeftomai? perpato kai sta ******* mou --------------------------- Ποια είναι τα 70 πράγματα που μπορεί να κάνει μια ξανθιά? 69 και πατάτες τηγανιτές. ---

Φίλε μου, εσύ που κάνεις τον κόπο να διαβάσεις αυτό εδώ το κείμενο, άκουσε μια συμβουλή. Μην διαβάσεις παρακάτω. Δεν έχει τίποτα να σου πει αυτό το κείμενο. Τίποτα απολύτως, κανένα νόημα, καμμιά ουσία. Σε βλέπω όμως αρκετά επίμονο και περίεργο, ακόμη, θα έλεγα. Συνεχίζεις ακόμη να διαβάζεις. Μα αφού σου είπα, αυτό το κείμενο δεν έχει τίποτα να σου δώσει. Εσύ εκεί. Επιμένεις. Σε έχει φάει η περιέργεια. Εχεις ήδη φτάσει στην μέση κι όμως συνεχίζεις ακόμη να διαβάζεις. Οταν όμως φτάσεις στο τέλος, και συνειδητοποιήσεις ότι δεν έβγαλες τίποτα, μην τα βάλεις μαζί μου. Εγώ σε είχα προειδοποιήσει. Για όλα φταίει η ακατανίκητη περιέργειά σου, που ενώ σου λέω, από την αρχή, ότι αυτό το κείμενο γράφτηκε απλά για να γραφτεί, εσύ εξακολουθείς να επιμένεις να το διαβάσεις ολόκληρο. Σταμάτα να διαβάζεις τώρα. Οσο είναι ακόμη καιρός. Δείξε δυνατός. Δείξε ότι έχεις θέληση. Εχεις ακόμη λίγο χρόνο για να αλλάξεις γνώμη. Είσαι όμψς τόσο ξεροκέφαλος που το έφτασες στο τέλος του. Και τώρα που το τέλειωσες, μπράβο σου! Τι κατάλαβες;

- Τοτό, που είναι η εργασία σου, ρωτάει η δασκάλα; - Κυρία, την έφαγε ο σκύλος μου. - Τοτέ, είμαι 19 χρόνια, τώρα, δασκάλα και περιμένεις να σε πιστέψω; - Μα είναι αλήθεια, κυρία, το ορκίζομαι. Έπρεπε να τον αναγκάσω αλλά την έφαγε! --- Δύο τύποι ψαρεύουν σε μία λίμνη και τους πλησιάζει ένας φύλακας εκεί για να δει αν έχουν άδειες ψαρέματος. Με το που τον αντιλαμβάνεται ο ένας εκ των δύο παρατάει το καλάμι του και αρχίζει να τρέχει. Ο φύλακας αρχίζει να τον κυνηγάει. Μετά από ένα ξέφρενο κυνήγι στο δάσος, τον πιάνει και του λέει: - Για να δούμε την άδεια που έχεις εσύ φίλε μου. Οπότε ο τύπος κανονικότατα βγάζει μία άδεια και του τη δείχνει. - Μα καλά, είσαι ηλίθιος; Εφόσον έχεις άδεια δεν χρειάζεται να προσπαθείς να μου ξεφύγεις. - Ναι, έχεις δίκιο, αλλά ο φίλος μου εκεί πίσω δεν είχε!

Ενας τυπάς περπάταγε αμέριμνος στην εξοχή. Θαύμαζε τα λουλούδια, ανάπνεε τον καθαρό αέρα, όσπου ξαφνικά, περνάει δίπλα από τον γεμάτο φυτά φράχτη μιας πανάκριβης εξοχικής κατοικίας. Καθώς θαύμαζε τα πολυτελή παραθύρια, ακούει από τον κήπο μια παιδική φωνή να επαναλαμβάνει: οτό, οτό οτό ... - Δεν πάμε καλά. Τι διάολο είναι τούτο πάλι, σκέφτεται. Κολάει το σώμα του στον φράχτη και προσπαθεί να κοιτάξει διακριτικά από πάνω. Πραγματικά, μέσα στην αυλή, ένα μικρό παιδάκι, πέντε με έξι χρονών, με τα χέρια ακουμπησμένα στο χείλος του πηγαδιού, κοιτούσε το χάος ίσια κάτω και μονολογούσε: οτό, οτό, οτό. - Δεν πάμε καθόλου καλά, σκέφτεται ο φίλος. Γεμάτος περιέργεια, σκυφτά - σκυφτά, περπατάει μέχρι την κοντινή αυλόπορτα. Μένοντας κρυμένος, κοιτάει με την άκρη του ματιού του να δει τι ακριβώς γίνεται. Καμιά διαφορά. Ο μικρός, εξακολουθεί να σκέκεται με τα χέρια πάνω στο χείλος, ελαφρά γερμένος προς τα μέσα, και να μονολογεί: οτό, οτό, οτό. Ο φίλος κοιτάει δεξιά, κοιτάει αριστερά, σηκώνεται όρθιος, βάζει τα χέρια στις τσέπες, σηκώνει το κεφάλι ψηλά και αρχίζει να περπατάει σφυρίζοντας. Διασχίζει την αυλόπορτα, φτάνει πάνω από τον μικρούλη, και ρίχνει μια προσποιητή αφηρημένη ματιά μέσα στο πηγάδι, χωρίς να σταματήσει το σφύριγμα. Τζίφος. Το πηγάδι είναι φοβερά βαθύ και το μόνο που διακρίνει είναι σκοτάδι. Και ο μικρός εξακολουθεί: οτό, οτό, οτό. Ο φίλος αποφασίζει να το χειριστεί αλλιώς. Γονατίζει δίπλα στον μικρό, και με παιδική φωνή του λέει: - Γεια σου, παιδάκι. Τι κάνεις εδώ; Ο μικρός το βιολί του: - Οτό, οτό, οτό. - Τι είναι μες το πηγάδι; Τα ίδια. Ο φίλος τα παίρνει στο κρανίο. Σηκώνεται ξανά όρθιος, αποφασισμένος να λύσει το όλο αίνιγμα. Πλησιάζει το χείλος του πηγαδιού. Κοιτάει έντονα μέσα. Αβυσσος. Ακουμπάει το χέρια του στο χείλος και ξανακοιτάει. Σκοτάδι. Μεταφέρει το βάρος του στα χέρια του, γέρνει πάνω από το πηγάδι, και προσπαθεί να διακρίνει οτιδήποτε στο βάθος του. Ο μίκρος δίπλα το χαβά του. Οτό, οτό, οτό. Ο φίλος γέρνει ακομη περισσότερο. Βρίσκεται τώρα σχεδόν ολόκληρος πάνω από το πηγάδι. Κοιτάζει με ένταση το σκοτάδι κάτω. αφνικά, ο μικρός, μετακινήται απότομα. Ερχεται από πίσω του και με μια ελαφριά σκουντιά, τον αναγκάζει να χάσει την ισοροπία του. Ο φίλος τρεκλίζει, προσπαθει να βρει κάτι να κρατηθεί, κουνάει απελπισμένα τα χέρια του γύρω-γύρω στον αερά και με ένα μακρόσυρτο ΑΑΑααααα ... βουτάει προς τον πάτο του πηγαδιού. Ο μικρός, ατάραχος, επανέρχεται στην προηγούμενη θέση του, ακουμπάει τα χέρια του πάνω στο χείλος του πηγαδιού και συνεχίζει: Εννιά, εννιά, εννιά ...

Καποτε πεθανε ο πιο κρυουλιαρης ανθρωπος του κοσμου και οταν πηγε, στον παραδεισο παραπονιοταν συνεχως στον Αγιο πετρο οτι κρυωνει. Απελπιστηκε λοιπον ο Αγιος πετρος και τον στελνει στην κολαση, για να ζεσταθει. Τον παιρνει ο διαβολος και τον βαζει μεσα σ'ενα καζανι, γεματο καυτο λαδι! Την τριτη μερα ομως ο κρυουλιαρης ζητησε παπλωμα για να σκεπαστει! Τοτε ο διαβολος τον βγαζει απ'το καζανι και τον βαζει σ'ενα φουρνο, με θερμοκρασια 300.000 βαθμους κελσιου και τον αφηνει ενα χρονο. Μια μερα τον θυμαται και μονολογει: Αμαν τον ξεχασα τον φουκαρα! Τωρα πια θα'χει λιωσει! Ας δουμε τι εγινε, ανοιγει την πορτα και φωναζε φωναζει: Ειναι κανεις εδω; και ακουει πορταααα ρεεε!!!

Ένας φορτηγατζής ακούει, ενώ οδηγούσε το φορτηγό του, από το τοπικό ραδιόφωνο ότι στην περιοχή αυτή έχουν εμφανιστεί εξωγήινα όντα! Χαρακτηριστικό τους είναι κοντά, φορούν κατάλευκη στολή και έχουν μεγάλα μάτια! το ραδιόφωνο προειδοποιούσε τους κατοίκους να μην βγουν στο δρόμο. Ο οδηγός του φορτηγού γέλασε περιφρονητικά, μην πιστεύοντας τίποτα από την έκτακτη ανακοίνωση. Μετά από λίγο, ο οδηγός ήθελε να πάει προς ...ανάγκη του. Σταματάει το φορτηγό στην άκρη του δρόμου και κατευθύνεται προς τους θάμνους! Εκεί λοιπόν που πότιζε το έδαφος, βλέπει ένα ασπροντυμένο ..κάτι με δύο τεράστια γουρλωμένα μάτια να τον κοιτάει επίμονα. ΤΟΤΕ... Τρόμος κυρίευσε τον οδηγό! "Ο εξωγήινος!!!", σκέφτηκε. "Ας προσπαθήσω να του φερθώ φιλικά", είπε στον εαυτό του. "Γεια!", κάνει ο οδηγός. "Είμαι οδηγός φορτηγού και με λένε Γιώργο". Καμία όμως απάντηση. "Ας ξανά επιχειρήσω", λέει στον εαυτό του. "Γεια! Με λένε Γιώργο και είμαι φορτηγατζής!", ξαναλέει. Τότε, το άσπρο ων ανασηκώνεται ελαφρά και λέει με σφιγμένη φωνή: "Γεια..... Με λένε Γιάννη.... Είμαι οδηγός ασθενοφόρου, και φύγε γιατί προσπαθώ να χέσω!!"

Το ζευγάρι βρίσκεται στο κρεβάτι και ξαφνικά η κοπέλα ρωτάει: - Δημήτρη, αν πεθάνω, θα ξαναπαντρευτείς; - Ναι, νομίζω πως ναι. Θα ήμουν τόσο μόνος.... Μετά από λίγο η κοπελιά ξαναρωτά: - Θα την άφηνες να φοράει και τα ρούχα μου; - Ναι, γιατί όχι; Αν της έκαναν, και βέβαια. - Θα την άφηνες να φορέσει και τα κοσμήματά μου; - Mα δεν βλέπω κανένα πρόβλημα σε αυτό. Βέβαια. Ιδιαίτερα στεναχωρημένη η κοπελιά ξαναρωτά: - Θα την άφηνες να χρησιμοποιήσει και τα μπαστούνια του γκόλφ; - Μμμμ, μάλλον όχι. - Μα δεν καταλαβαίνω. Θα την άφηνες να φορέσει τα ρούχα μου, τα κοσμήματά μου αλλά όχι τα μπαστούνια μου του γκόλφ; - Ε φυσικά. Αφού είναι αριστερόχειρας.

Πάει ο πελάτης σε ένα μπαρ και λέει στον μπαρμαν: - Φίλε, βάλε ένα διπλό ουίσκι, πριν να αρχίσουμε. Ο μπαρμαν βάζει το ουίσκι και ο τύπος το κατεβάζει μονοκοπανιά. -Φϊλε, βάλε άλλο ένα διπλό, πρίν να αρχίσουμε. Απορημένος ο μπαρμαν, βάζει άλλο ένα διπλό. -Ρε φιλαράκο, δεν βάζεις άλλο ένα πριν να σρχίσουμε; Η ιστορία "βάλε πριν αρχίσουμε" συνεχίζεται για πολύ ώρα και ο τύπος έχει γίνει κουδούνι. Τα ποτά έχουν μαζευτεί αρκετά και ο μπαρμαν απορημένος αλλά και λίγο επιφυλακτικός πιά, τον κοιτάζει με δυσπιστία. -Ρε φίλε.. χικ... βάλε ένα... ακόμη πριν... χικ... αρχίσουμε. -Δεν νομίζεις ότι έχεις πιεί αρκετά για σήμερα; Και εκτός αυτού πρέπει να πληρώσεις και καμμιά φορά. -Νατααααααα μας..... χικ.... αρχίσαμε....

Mιά νεόπλουτη Ελληνο-Αμερικάνα έρχεται για διακοπές σε κάποιο ελληνικό νησί και κάποιο πρωινό αποφασίζει να βγει για να ψωνίσει μερικά φρούτα. Μπαίνει στο μαγαζί του μανάβη και με προφορά του λέει: -Hi! Παρακαλόου ένα κιλό μήλα. Ο μανάβης βάζει τα μήλα σε μια σακούλα και της τα δίνει. Μόλις εκείνη τα βλέπει λέει: -Oh my God! τι μικρά μήλα που είναι.. Στο Αμέρικα εμείς έχουμε κάτι μήλα, τόοοοοοσο μεγάλα. Δεν τα θέλω. I don't want them! Βάλε μπανάνες σε παρακαλόου. Χωρίς να μιλήσει ο μανάβης, αφήνει τα μήλα και βάζει μερικές μπανάνες. Οταν τις βλέπει, το σκηνικό επαναλαμβάνεται: -Τς, τς, τς... Τι μπανάνες είναι αυτές, τόσο μικρές. Εμείς στο Αμέρικα, έχουμε κάτι μπανάνες so big. Ι don't want. Βάλε σε παρακαλόου, μερικές φράουλες. Ο μανάβης έχει αρχίσει και ανεβάζει πίεση αλλά ο πελάτης έχει πάντα δίκιο και αποφασίζει να της βάλει φράουλες. -Α πα, πα... Τι μικρές φράουλες. Στο Αμέρικα υπάρχουν κάτι strawberries τεράστιες. Δεν θέλω, βάλε κεράσια. Ο μανάβης μετά βίας κρατιέται να μην της τα βάλει έμπλαστρο. -Jesus! Τι κερασάκια είναι αυτά!!! Τόσο μικρά.. Μα πώς τα τρώτε εσείς εδώ τόσο μικρά που είναι; Δεν τα θέλω. Την ώρα που τα λέει αυτά, ταυτόχρονα, κοιτάει ένα γύρο στο μαγαζί για να δει τι θα είναι αυτό που θα ζητήσει μετά. Βλέπει τα καρπούζια. -Ασε σε παρακαλόου, τα κερασάκια. Βάλε μου ένα καρπούζι. -Δεν έχουμε καρπούζι, μαντάμ, λέει ο μανάβης εκνευρισμένος. -Are you joking? Mε δουλεύεις; Πώς δεν έχετε; -Δεν έχουμε καρπούζια σας λέω μαντάμ. Πώς να γίνει δηλαδή; -Οf course και έχετε. Μην με κοροϊδεύεις εμένα. -Σε παρακαλώ κυρά μου. Σου είπα δεν υπάρχουν καρπούζια στο μαγαζί. -Ετσι ε; Λες ψέμματα γιατί εγώ τα βλέπω. -Μπα σοβαρά; Και πού είναι; -Over there! Eκεί πίσω. -Μα αυτό δεν είναι καρπούζι κυρία μου. Αυτό είναι ΑΡΑΚΑΣ!

Ενα ζευγάρι αιωνόβιοι πηγαίνουν στο δικηγόρο και του ζητούν να βγάλουν διαζύγιο... -- Ροχαλίζει, είναι ακατάστατος, τριγυρνάει στα μπάρ όλη νύχτα, μου λερώνει το σπίτι με τους φίλους του, με βρίζει, με δέρνει...λέει η σύζυγος, που είναι 104 χρόνων. -- Είναι κακή νοικοκυρά, γκρινιάζει συνέχεια, δεν μου μαγειρεύει, δεν φροντίζει τα ρούχα μου, βρίζει τους φίλους μου, κρύβει τα γυαλιά μου, με βασανίζει... παραπονείται ο σύζυγος, που είναι 108 χρόνων. 'Εκπληκτος ο δικηγόρος, τους ρωτά πόσα χρόνια είναι παντρεμένοι και του λένε πως είναι μαζί εδώ και 85 χρόνια. Η έκπληξη του δικηγόρου μεγαλώνει... -- Και πόσα χρόνια έχετε αυτά τα παράπονα ο ένας για τον άλλο; -- Πάνω από 70 χρόνια...(απαντά ο σύζυγος). -- Και καλά (ξαναρωτά με ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη ο δικηγόρος), γιατί δεν χωρίζατε τόσα χρόνια; -- Να σας πώ (λέει η σύζυγος)... Περιμέναμε να πεθάνουν τα παιδιά.

Κάποιος πλασιέ μπαίνει στον κήπο ενός σπιτιού και βλέπει ένα πεντάχρονο μπόμπιρα ανάμεσα σε κάτι θάμνους... Ακολουθεί ο διάλογος: Πλασιέ: Αγοράκι μου φώναξε τη μαμά σου. Μπόμπιρας: (Ψιθυριστά) Είναι απασχολημένη κύριε... Πλασιέ: Τότε φώναξέ μου το μπαμπά σου. Μπόμπιρας: (Ψιθυριστά) Είναι και αυτός απασχολημένος κύριε... Πλασιέ: Μήπως έχεις κανένα μεγαλύτερο αδελφάκι; Μπόμπιρας: (Ψιθυριστά) 'Εχω δυο αλλά είναι και αυτά πολύ απασχολημένα κύριε... Πλασιέ: Μήπως είναι μέσα ο παππούς ή η γιαγιά σου; Μπόμπιρας: (Ψιθυριστά) Ναί αλλά είναι και αυτοί απασχολημένοι. Πλασιέ: (με φανερά σημάδια εκνευρισμού) Μα τέλος πάντων μήπως υπάρχει κανείς άλλος μέσα στο σπίτι σας; Μπόμπιρας: (Ψιθυριστά) Είναι οι αστυνομικοί κύριε, αλλά είναι και αυτοί πολύ απασχολημένοι... Πλασιέ: (ξεσπώντας) Μα τί κανουν, τέλος πάντων, όλοι αυτοί οι άνθρωποι ;;; Μπόμπιρας: (Ψιθυριστά) Ψάχνουν από προχτές να με βρούν...

Ηταν καποτε ενα πλοιο με πειρατες.Μεσα σ'ολους αυτους ηταν ο Καπετανιος, ο μουτσος,οι πειρατες,οι αιχμαλωτοι,οι γυναικες και ενας μαυρος στο παρατηριο ο οποιος ηταν κεκες.Του εχουν πει του δυστυχου του μαυρου αμα δει κανενα πλοιο να φωναξει δυνατα "ΚΑΡΑΒΙ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ" ωστε να του επιτεθουνε με την πολεμικη γαλλερα που ειχαν.Υστερα απο ταξιδι δυο ημερων βλεπει ο μαυρος ενα πλοιο.Θυμηθηκε τι του ειχαν πει και αρχιζει να φωναζει "Κα...κα...κα...κα..." , μεχρι ομως να τελειωσει την φραση εχει ερθει ενα καραβι και τους ειχε εμβολισει. Οταν μετα απο 3 μηνες βγηκαν ολοι απο το νοσοκομειο ξανααγοραζουν ενα πλοιο εμπορικο και το κανουν πειρατικο.αναβαζουν τον μαυρο στο παρατηρητηριο.Αυτος μετα απο 4 μερες βλεπει ενα καραβι.Κανει να φωναξει "Κα...κα...κα...κα..." αλλα και παλι δεν προλαβε το μοιραιο με αποτελεσμα να πανε ολοι στο νοσοκομειο. Οταν ξαναβγηκαν αγορασαν ενα μικρο πλοιαρακι και αυτη τη φορα ηταν ολοι αρκετα εξυπνοι ωστε αν ακουγαν τον μαυρο να φωναζει "Κα...κα...κα..." να πηδηξουν απο το πλοιο ετσι ωστε να καταστραφει το πλοιο αλλα να γλυτωσουν αυτοι απο το νοσοκομειο για 3η φορα.Αυτη τη φορα ομως δεν συναντησαν κανενα πλοιο την πρωτη βδοαμαδα....ουτε την δευτερη...ουτε την τριτη.Την τεταρτη βδομαδα ακουσαν ολοι τον μαυρο να φωναζει "Κα...κα...κα...κα..." και ενω τεμπελιαζαν , πηδηξαν με την πρωτη ευκαιρια ολοι στη θαλασσα.Και τελειωνει ο μαυρους τη φραση του "Κα...κα...κα...κα...ΚΑΡΧΑΡΙΕΣ !!!"

Eνας νεαρός αγρότης που ζει σε μιά φάρμα μαζί με την σύζυγό του, δέχεται την επίσκεψη της πεθεράς του η οποία σκοπεύει να μείνει εκεί μια-δυό εβδομάδες και μάλιστα απαιτεί να επιθεωρήσει τον χώρο. Καθώς περπατούν μέσα στον στάβλο, το μουλάρι του αγρότη ξαφνικά σηκώνεται και τραβάει μια γερή κλωτσιά στο κεφάλι της πεθεράς και την αφήνει ξερή. Στην κηδεία μερικές μέρες αργότερα, ο αγρότης στέκεται κοντά στο φέρετρο και χαιρετά γνωστούς και φίλους που περνούν για να τον συλλυπηθούν. Ο παπάς παρατηρεί ότι όποτε περνάει μια γυναίκα και χαιρετά τον αγρότη, αυτή ψιθυρίζει κάτι στο αυτί του και εκείνος συμφωνεΙ κουνώντας το κεφάλι του και της λέει κάτι. Κάθε φορά που κάποιος άντρας τον χαιρετά, του λέει κάτι και ο αγρότης κουνάει αρνητικά το κεφάλι και του απαντά ψιθυριστά στο αυτί. Περίεργος ο παπάς πλησιάζει μετά την κηδεία και ρωτά τον αγρότη τι συνέβαινε τόση ώρα. Ο αγρότης του απάντησε: "Κάθε φορά που ερχόταν μια γυναίκα μου έλεγε 'Τι φοβερή τραγωδία' και εγώ συμφωνούσα κουνώντας το κεφάλι και έλεγα "Ναι, τι τρομερό". Οι άντρες με ρωτούσαν: "Το πουλάς το μουλάρι;" και εγώ κουνούσα το κεφάλι μου και έλεγα: "Δεν γίνεται. Το έχω ήδη νοικιάσει σε άλλους για έναν χρόνο".

Eνα τυφλό λαγουδάκι και ένα τυφλό φίδι γεννήθηκαν σε αυτόν τον κόσμο. Ηταν η μοίρα τους να συναντηθούν κάποτε μέσα σε έναν λαχανόκηπο. - Ξέρεις κάτι, λέει το φίδι. Είμαι τυφλός και σε όλη μου την ζωή αναρωτιόμουν τι ακριβώς είμαι. - Και εγώ το ίδιο, λέει το λαγουδάκι. Εχω και εγώ την ίδια απορία. Ισως μαζί μπορέσουμε να λύσουμε το μυστήριο. - Εντάξει, είπε το φίδι και άρχισε να τυλίγεται γύρω από το λαγουδάκι. Το μύρισε, το άγγιξε και στο τέλος, είπε: - Χμμμ, είσαι μικρό, μαλακό και ζεστό και έχεις και γούνα. Επίσης τα αυτιά σου είναι μεγάλα, και έχεις και μια φουντωτή ουρίτσα, προσθεσε το φίδι. Σταμάτησε για λίγα λεπτά να σκεφτεί και είπε: έρω τι είσαι.... Είσαι ένα λαγουδάκι... - Ωωωω, σε ευχαριστώ πολύ, είπε το λαγουδάκι. Τώρα είναι η σειρά μου να σε βοηθήσω. Αρχισε να μυρίζει το φίδι, το πατούσε ελαφρά με τις πατούσες του, το άγγιξε με την μουσόυδα του και είπε: - Για να δούμε... Είσαι μακρύ και κρύο και γλυστερό και έχεις διχαλωτή γλώσσα. Εχεις και φολίδες στο σώμα σου.. Ξέρω.. Πρέπει να είσαι δικηγόρος.... ! ---

Ηταν μια φορά ένας ψαράς σε ένα ποτάμι και περνάει από εκεί ένας τσοπάνης με μπόλικα ζώα και ρωτάει λοιπόν ο τσοπάνης τον ψαρά: - Δε μου λες, πατριώτη, είναι βαθιά τα νερά; - Οχι και πολύ βαθιά. - Πόσο δηλαδή; - Ε, μέχρι το λαιμό... - Ωραία, σκέφτεται ο τσοπάνης, ας περάσω τα ζώα απέναντι... Τα βάζει μέσα στο νερό, όμως διαπιστώνει ότι ο ψαράς δεν του τα έλεγε καλα, κόντεψαν να πνιγούν όλα τα ζώα, μαζί και ο τσοπάνης, ευτυχώς βρέθηκε ένας κορμός και πιάστηκε ο κακόμοιρος και με πολύ προσπάθεια σώζει και τα ζωντανά. Πάει πίσω στον ψαρά και του λέει: - Ρε μάστορα, πλάκα μου κάνεις; - Τι πλάκα ρε φίλε; Πριν από λίγο πέρασε ένα παπάκι και ήταν μέχρι το λαιμό!

Η κυρά-Μαρία, η οποία πάσχει ελαφρώς από αμνησία, δέχεται επίσκεψη στο σπίτι της από 2 ηλικιωμένες γειτόνισές της. - Να σας κεράσω κάτι; προτείνει. Ενα γλυκό, έναν καφέ; - Eναν καφέ κυρά-Μαρία. Ευχαριστούμε πολύ. Η κυρά-Μαρία σημειώνει σε ένα χαρτάκι ότι πρέπει να φτιάξει δυό καφέδες, για να μην το ξεχάσει και μπαίνοντας στην κουζίνα, το κολλάει στο ψυγείο. Φτιάχνει τους καφέδες και τους σερβίρει στις γειτόνισες. Μετά από λίγο, καθώς το κουτσομπολιό έχιε ανάψει για τα καλά και τα στόματα έχουν κολήσει, η μία από τις γειτόνισες λέει: - Βρε κυρά-Μαρία, έχεις να μας φέρεις κανένα γλυκό του κουταλιού; - Βεβαίως, λέει πρόθυμα η κυρά-Μαρία και πάει στην κουζίνα. Μέχρι να φτάσει όμως στην κουζίνα, έχει ξεχάσει τι ήθελε να φέρει και βλέποντας το χαρτάκι στο ψυγείο, μονολογεί: "A ναι, καφέ μου είπαν να τους ψήσω..." Φτιάχνει στα γρήγορα άλλους δύο καφέδες και τους πηγαίνει στις γειτόνισες. Εκείνες πίνουν τους καφέδες και μετά από λίγο η κυρά-Μαρία τους ρωτάει: - Μήπως θα θέλατε και ένα ποτήρι νεράκι: - Να 'σαι καλά βρε κυρα-Μαρία. Στο ... ταξίδι για την κουζίνα, η κυρά-Μαρία έχει ξεχάσει για ποιόν λόγο πήγαινε εκεί. αναβλέπει το χαρτάκι και αποφασίζει να τους φτιάξει άλλους δυό καφέδες. Πίνουν τους καφέδες, άλλη μια φορά, -τίγγα στην καφεϊνη οι γιαγιάδες- και μετά από λίγο, αποχαιρετούν την κυρά-Μαρία και φεύγουν. Φεύγοντας, κουβεντιάζουν: - Αγενέστατη όμως η κυρά-Μαρία.... Ούτε έναν καφέ δεν μας έφτιαξε.... - Η κυρά-Μαρία;;;; Πού την θυμήθηκες τώρα αυτήν;;;;;; ----

Eνας ψυχίατρος επισκέφθηκε ένα Ινστιτούτο Ψυχικών Νοσημάτων (λέγε με τρελάδικο) και ρώτησε έναν ασθενή: "Πώς έφτασες εδώ; Ποιά ήταν η αιτία της αρρώστιας σου;" Ο ασθενής του απάντησε: "Λοιπόν, όλα άρχισαν από τότε που παντρεύτηκα και] ξέρω τώρα ότι δεν έπρεπε να το κάνω. Ηταν λάθος μου. Παντρεύτηκα μια χήρα που είχε μια μεγάλη κόρη η οποία έγινε θετή μου κόρη. Ο πατέρας μου ήρθε να με επισκεφθεί και ερωτεύτηκε την κόρη μου και την παντρεύτηκε. Ετσι, η κόρη μου έγινε μητριά μου. Σύντομα, η γυναίκα μου γέννησε έναν γιό, ο οποίος ήταν φυσικά γαμπρός του πατέρα μου αφού ήταν αδελφός της κόρης μου η οποία είναι γυναίκα του πατέρα μου. Ετσι, όπως σου είπα, όταν η κόρη μου παντρεύτηκε τον πατέρα μου, έγινε μητριά μου. Τώρα, από την στιγμή που ο γιός μου είναι αδελφός με την μητριά μου, έγινε αυτόματα θείος μου. Οπως καταλαβαίνεις, η γυναίκα μου είναι γιαγιά μου αφού είναι μητέρα της μητριάς μου. Θυμήσου επίσης, ότι είμαι ο εγγονός της γυναίκας μου. Αλλά έχει κι άλλο. Βλέπεις, από την στιγμή που παντρεύτηκα την γιαγιά μου, δεν είμαι μόνο εγγονός της και σύζυγός της, αλλά είμαι επίσης και δικός μου παππούς. Καταλαβαίνεις τώρα γιατί κατέληξα εδώ, σε αυτό το μέρος;

Ο αποχωρών Γενικός Διευθυντής μιας εταιρίας συναντά για τελευταία φορά τον νεαρό αντικαταστάτη του και του δίνει τρείς φακέλους. "Πριν φύγει εκείνος τον οποίο διαδέχτηκα, έκανε το ίδιο και για μένα. Ετσι θα συνεχίσω την παράδοση και σε σένα" του είπε. "Στο πρώτο σημάδι δυσκολίας, άνοιξε τον πρώτο φάκελο. Στην επόμενη δυσκολία, άνοιξε τον δεύτερο. Αν συνεχιστούν, άνοιξε τον τρίτο. Καλή τύχη". Ο νέος διευθυντής γύρισε στο γραφείο του, άνοιξε ένα συρτάρι και έρριξε τους φακέλους μέσα. Εξι μήνες αργότερα, τα έξοδα ανέβηκαν και τα κέρδη έπεσαν κατακόρυφα. Σοκαρισμένος ο νεαρός, ανοίγει τον πρωτο φάκελο και διαβάζει: "Ρίξε όλο το φταίξιμο σε μένα". Την επόμενη μέρα, συγκαλεί Γενική Συνέλευση και κάνει ακριβώς αυτό. Με λίγη προσπάθεια, η κρίση ξεπεράστηκε. Μετά από λίγο καιρό, οι πωλήσεις πέφτουν δραματικά. Ο απελπισμένος διευθυντής, ανοίγει τον δεύτερο φάκελο. "Αναδιοργανώσου" έλεγε. Η επόμενη μέρα, φέρνει την δεύτερη Γενική Συνέλευση και η αναδιοργάνωση απέδωσε καρπούς. Η κρίση ξεπεράστηκε. Εναν χρόνο αργότερα, όλα πήγαν κατά διαόλου. Οι πωλήσεις στο πάτωμα. Τα έξοδα στο ταβάνι. Και δεν έφταναν όλα αυτά, όλοι κατηγορούσαν τον νέο διευθυντή. Βιαστικός ο νεαρός τρέχει στο γραφείο του, κλείνει πίσω του την πόρτα, βυθίζεται στην καρέκλα του, ανοίγει το συρτάρι, βγάζει τον τρίτο φάκελο και τον ανοίγει. "Ετοίμασε τρείς φακέλους...." έγραφε.

Ενας επαρχιώτης από ένα μικρό χωριό, κατεβαίνει στην Αθήνα. Σταματώντας σε ένα περίπτερο να αγοράσει τσιγάρα, ακολουθεί ο εξής διάλογος: - Κουμπάρε, δώσ' μου ένα πακέτο τσιγάρα. Ο περιπτεράς του δίνει το πακέτο και ο επαρχιώτης, συνηθισμένος από το καφενείο του χωριού, λέει: - Φχαριστώ, κουμπάρε. Γράψτα. - έρεις, εδώ κουμπάρε, δεν τα γράφουμε αυτά, του αποκρίνεται ο περιπτεράς. - Α έτσι, ε; Μωρέ μπράβο μνημονικό!!!!! ---

ΑΣΧΟΛΕΙΣΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΟΤΑΝ..... ************************************************** Εάν, αντί για τηλεφωνικό νούμερο, ρωτάς κάποιον ποιά είναι η e-mail διεύθυνσή του. Εάν κανένας δεν μπορεί να σου τηλεφωνήσει, αφού ο υπολογιστής σου είναι συνεχώς on line. Εάν πείσεις την μαμά σου ότι ΠΡΕΠΕΙ να συνδεθεί με το Internet, επειδή η ηλεκτρονική αλληλογραφία είναι πιό φτηνή από τα υπεραστικά τηλεφωνήματα. Οταν έχεις πρόσβαση στο Internet μέσω του φορητού υπολογιστή σου και του κινητού τηλεφώνου σου. Οταν κάποιος σου λέει για ένα φανταστικό νέο πρόγραμμα και απογοητεύεσαι που ανακαλύπτεις ότι μιλάει για την τηλεόραση. Οταν προφασίζεσαι αρρώστια για να μην πας στην δουλειά, επειδή ανακάλυψες ένα φοβερό νέο WWW site. Oταν μπορείς να γράψεις τα 10 αγαπημένα σου Web sites απο μνήμης. Οταν κλείνεις τον υπολογιστή σου επειδή είναι ώρα να πας για δουλειά-σχολείο. Οταν είσαι σε θέση να εντοπίσεις μια συγκεκριμένη σελίδα στο Internet, δίχως να χρησιμοποιήσεις μια search engine. Οταν μπορείς να γράψεις την δική σου σελίδα html. Οταν έχεις πρόσβαση σε περισσότερα από 20 δωρεάν ερωτικά sites. Οταν κατεβάζεις περισσότερα από 20ΜΒ από ένα binary newsgroup, σε μια μόνο σύνδεση. Οταν, την ώρα που διαβάζεις ένα περιοδικό, ψάχνεις το εικονίδιο που κάνει μεγέθυνση, για να ρίξεις μια καλύτερη ματιά στην φωτογραφία. Σχολιάζεις, όταν παρακολουθείς ένα ηλιοβασίλεμα, ότι η εικόνα θα ήταν πολύ πιο πλούσια, εάν είχε 10% περισότερο magenta και μια υψηλότερη ανάλυση. Οταν τα περισσότερα από αυτά ποy αγοράζεις, τα παραγγέλνεις on line. Οταν αρχίζεις κάθε πρόταση που λές με την έκφραση: "Στο Δίκτυο..." Οταν βάζεις την ηλεκτρονική σου διεύθυνση στο επάνω αριστερό μέρος του φακέλου. Οταν έχεις πάνω από 6 ηλεκτρονικές διευθύνσεις. Οταν χρησιμοποιείς πάνω από 20 passwords Οταν στήνεις από μια Web σελίδα για κάθε παιδί σου... και τα ζωάκια τους. Οταν δεν γνωρίζεις κανέναν που να ΜΗΝ έχει ηλεκτρονική διεύθυνση. Οταν το μόντεμ σου αρχίζει να βγάζει καπνούς. Οταν διαβάζεις μια λίστα σαν και αυτή εδώ.

Kαλησπέρα.Να συμβάλω κι εγώ με λίγα ακόμα: OΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΣ ΦΑΞ ************************* Ε) Πρέπει να είμαι παντρεμένος για να κάνω ασφαλές φαξ; Α) Oχι. Μολονότι δεν είναι ασυνήθιστο για τους παντρεμένους να κάνουν φάξ αρκετά συχνά, οι μοναχικοί άνθρωποι κάνουν ασφαλές φαξ με εντελώς άγνωστους καθημερινά. Ε) Οι γονείς μου λένε ότι ποτέ δεν έκαναν φαξ όταν ήταν νέοι και ότι τότε, τους επέτρεπαν μόνο να γράφουν σημειώματα ο ένας στον άλλον, μέχρι που έφτασαν στην ηλικία των 21. Πόσο μεγάλος πρέπει να είναι κάποιος πριν μπορέσει να κάνει φαξ; Α) Κάποιος μπορεί να κάνει φαξ σε οποιαδήποτε ηλικία, αρκεί να γνωρίζει τις κατάλληλες διαδικασίες. Βέβαια, οι ενήλικες κάνουν πιό συχνά φαξ από τα παιδιά ή ακόμη και τους έφηβους. Ε) Εαν κάνω φαξ στον εαυτό μου, υπάρχει πιθανότητα να τυφλωθώ; Α) Aποκλείεται! Μόνο και μόνο επειδή καταφέρατε να κάνετε φαξ στον εαυτό σας, δεν σημαίνει ότι θα τυφλωθείτε κι όλας. Ε) Υπάρχει ένα μέρος στο δρόμο όπου μπορεί κάποιος να πάει να πληρώσει για να κάνει φαξ. Είναι αυτό νόμιμο; Α) Nαι, πολλοί άνθρωποι δεν έχουν άλλη διέξοδο για να κάνουν φαξ και πρέπει να πληρώσουν έναν "επαγγελματία", όταν οι ανάγκες τους για φαξ γίνουν πιεστικές. Ε) Θα πρέπει να χρησιμοποιούμε πορφύλαξη όταν κάνουμε φαξ; Α) Εκτός και αν είμαστε απολύτως σύμφωνοι για αυτόν στον οποίο κάνουμε το φαξ, θα πρέπει να χρησιμοποιούμε προφύλαξη για να είμαστε σίγουροι ότι το φαξ μας είναι ασφαλές. Ε) Τι συμβαίνει όταν χάνω τον έλεγχο της διαδικασίας και τελειώνω πρόωρα; A) Mην πανικοβάλεσαι! Πολλοί άνθρωποι τελειώνουν το φαξ τους πρόωρα, όταν έχουν πολύ καιρό να κάνουν φαξ. Απλά, ξαναρχίστε. Το άτομο στο οποίο κάνετε το φαξ, συνήθως, περιμένει να ξεκινήσετε πάλι. Ε) Κάνω φαξ επαγγελματικά και σε ορισμένες περιπτώσεις, το απολαμβάνω σε προσωπικό επίπεδο. Υπάρχει περίπτωση μετάδοσης ξένων στοιχείων; Α) To να είναι κανείς τρανσφάξουαλ, μπορεί κάποτε να γίνει αιτία περιπλοκών. Ομως, όσο χρησιμοποιείτε κανονική προφύλαξη με οποιονδήποτε κάνετε φαξ, τότε δεν υπάρχει περίπτωση να μεταδοθεί κάτι που δεν θα έπρεπε να μεταδοθεί.