Δεν μπορώ να το πιστέψω. Καλό ταξίδι Μάνο, τα τραγούδια σου μας συντρόφευσαν στα πρώτα σκιρτήματα, στους πρώτους έρωτες , στους πρώτους χωρισμούς... Εμένα προσωπικά σε όλες τις μεγάλες αλλαγές τις ζωής μου. Πραγμάτικα το τέλος μιας επόχης και το τέλος της αθωότητας. Νιώθω ευλογημένη που σε είδα, ακουσα, ένιωσα, άπειρες φορές στη ζωή μου. Πραγματικά είναι σαν να έχασα ένα φίλο μου... Θα ζεις πάντα στις καρδιές μας και θα είσαι ζωντανός μέσα από τα τραγούδια σου. Τα φιλαράκια σου εδώ κατω δεν θα σε ξεχάσουν.
R.I.P. φιλαράκι... :(