Διάβασα διάφορα στο τόπικ, θα πω κι εγώ την άποψή μου. Κατ' αρχήν, συμφωνώ στο ότι το τι κάνει ο καθένας στην σεξουαλική του ζωή είναι δικό του θέμα, εφόσον έχει τη συγκατάθεση του συντρόφου του ( αυτό για τη συσχέτιση με παιδοφιλίες και κτηνοβασίες) και βέβαια δεν την προβάλλει δημοσίως. Ως προς το ότι είναι φυσιολογικό, θα διαφωνήσω. Η ίδια η φύση δείχνει ποιος είναι ο σωστός τρόπος, μέσω της φυσικής επιλογής. Αυτή λέει ότι φυσιλογικό είναι (συνήθεια ή χαρακτηριστικό) ό,τι επιβιώνει και δίνει απογόνους (ή δεν εμποδίζει κάτι από τα δύο εννοείται). Τα ζώα γενικά, εμφανίζουν συνήθειες που για τον άνθρωπο είναι παρεκκλίνουσες και θα δώσω ένα εύστοχο παράδειγμα, τον καννιβαλισμό. Δε σημαίνει ότι επειδή συμβαίνει, πρέπει να το ξεσηκώσει κι ο άνθρωπος. Η αιμομειξία το ίδιο. Πώς'κινδυνεύει' η κοινωνία από την ομοφυλοφιλία? Είναι προφανές. Έχει τυπωθεί στο υποσυνείδητό μας ότι η συνήθεια αυτή, θα σημάνει τον περιορισμό του πολλαπλασιασμού μας. Και για μένα έχει βάση. Βέβαια αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει η κοινωνία πρέπει να αντιμετωπίζει τις ομάδες αυτές με ρατσισμό. Δε μπορεί εξίσου να προβάλλει αυτή τη συνήθεια σαν πρότυπο, γιατί δεν είναι σωστό πρότυπο για τα παιδιά. Δε θα είναι πρόοδος, αλλά μια βλακεία και μισή, γιατί κάποιες αρχές είναι διαχρονικές. Τα άτομα αυτά δεν πρέπει να καταδικάζονται βέβαια, γιατί κουβαλούν είτε ένα γονιδιακό φορτίο είτε έχουν προκύψει από μια σειρά ψυχολογικών καταστάσεων. Δυστυχώς για τους ομοφυλόφιλους όμως, αυτή η συνήθεια φαίνεται να λειτουργεί προστατευτικά για την κοινωνία. Τώρα για την εκκλησία. Δε μπορούν να αξιώνουν οι ομοφυλόφιλοι από την εκκλησία να ευλογήσει το γάμο τους, εφόσον αντιβαίνει εντελώς στις αρχές της. Αλλά, σε ένα συμβόλαιο που θα κατωχυρώνει τα νομικά τους δικαιώματα εγώ συμφωνώ. Αυτά!