Jump to content

Αναζήτηση

Showing results for tags '[γενικά]'.

  • Αναζήτηση βάσει ετικετών

    Πληκτρολογήστε ετικέτες διαχωρισμένες με κόμματα.
  • Αναζήτηση βάσει συγγραφέα

Τύπος περιεχομένου


Περιοχή συζητήσεων

  • My News
    • News
    • Reviews
    • Events
    • Deals
    • Απόψεις
  • My Guides
    • Οδηγοί
  • Πλατφόρμες
    • Android
    • Apple iOS
    • Harmony OS
    • Λοιπές πλατφόρμες
  • Συσκευές
    • Alcatel
    • Apple
    • Google
    • Honor
    • HTC
    • Huawei
    • Lenovo
    • LG
    • Microsoft
    • Motorola
    • Nokia
    • OnePlus
    • Realme
    • Samsung
    • Sony
    • TCL
    • Xiaomi
    • ZTE
    • Λοιπά κινητά τηλέφωνα
    • Λοιπά tablets
  • Tech lounge
    • Επιλογή συσκευής
    • Αξεσουάρ
    • Τεχνολογικοί διαξιφισμοί
    • Τεχνολογικοί προβληματισμοί
  • Τηλεφωνία/Internet
    • Cosmote
    • Vodafone
    • Wind
    • Forthnet/Nova
    • Δίκτυα Εξωτερικού
    • Σταθερή Τηλεφωνία/DSL/Fiber
  • Τεχνολογία
    • Computing
    • Smartwatches - Wearables
    • e-Transport (EVs, e-scooters, e-bikes etc)
    • Digital Gadgets
    • My Games
    • Navigation
    • Προσφορές καταστημάτων στην Ελληνική αγορά
  • My Playground
    • Chat and Fun
  • About MyPhone (Site/Forum)
    • Σχολιασμός
    • Αρχείο

Product Groups

Δεν υπάρχουν αποτελέσματα προς εμφάνιση.

Κατηγορίες

  • Mobile phones
    • iPhone
    • Samsung
    • Huawei
    • Xiaomi
    • OnePlus
    • Sony
    • Honor
    • Realme
    • Διάφορες μάρκες
  • Tablets
    • iPad
    • Android
  • Αξεσουάρ
    • Ακουστικά
    • Θήκες
    • Φορτιστές
    • Διάφορα
  • Gadgets
  • Smartwatches/Wearables
  • Έμποροι

Βρίσκω αποτελέσματα σε

Βρίσκω αποτελέσματα που περιέχουν


Ημερομηνία Δημιουργίας

  • ΈΝΑΡΞΗ

    ΛΗΞΗ


Τελευταία ενημέρωση

  • ΈΝΑΡΞΗ

    ΛΗΞΗ


Filter by number of...

Συμμετείχαν

  • ΈΝΑΡΞΗ

    ΛΗΞΗ


Ομάδες


Συσκευή


Δίκτυο κινητής


Περιοχή


Φύλο

  1. Το AirDrop είναι μια λειτουργία της Apple που σας επιτρέπει να μεταφέρετε γρήγορα και ασύρματα φωτογραφίες, συνδέσμους και πολλά άλλα μεταξύ iPhone, iPad και Mac. Η Google διαθέτει ένα ανταγωνιστικό προϊόν στο Android που ονομάζεται " Nearby Share ". Δείτε πώς λειτουργεί το Nearby Share και πώς συγκρίνεται με το AirDrop. Το Google Play Store προσφέρει εκατοντάδες εφαρμογές που σας επιτρέπουν να στέλνετε εύκολα συνδέσμους, αρχεία, φωτογραφίες και άλλα πράγματα μεταξύ συσκευών. Ωστόσο, δεν υπήρξε ποτέ μια εγγενής ενσωματωμένη μέθοδος για όλες τις συσκευές Android. Το πιο κοντινό πράγμα ήταν το " Android Beam ", αλλά αυτό απαιτούσε φυσικές συσκευές και η Google το παράτησε. Το Nearby Share χρησιμοποιεί Bluetooth, Wi-Fi ή NFC για την αποστολή περιεχομένου. Προσδιορίζει αυτόματα ποια μέθοδος είναι η καλύτερη κατά περίπτωση και ξεκινά μια μεταφορά. Τα μεγάλα αρχεία πιθανότατα θα χρησιμοποιήσουν απευθείας μια σύνδεση Wi-Fi, ενώ μικρότερα αρχεία μπορούν να σταλούν μέσω Bluetooth ή NFC. Έχετε επίσης την επιλογή να ενεργοποιήσετε πλήρως τα δεδομένα κινητής τηλεφωνίας ή να απενεργοποιήσετε πλήρως όλες τις μεταφορές στο Διαδίκτυο. Πώς διατίθεται ξαφνικά το Nearby Share στις περισσότερες συσκευές Android; Η κοινή λογική θα πρότεινε μια ενημέρωση υλικολογισμικού (firmware) του λειτουργικού συστήματος Android, αλλά τελικά είναι κάτι απλούστερο. Το Nearby Share είναι μέρος των Υπηρεσιών Google Play , ένα απαιτούμενο στοιχείο των συσκευών Android που διατίθεται με το Google Play Store. Οι Υπηρεσίες Google Play ενημερώνονται μέσω του Play Store, καθιστώντας πολύ πιο εύκολο για την Google να προσθέσει το Nearby Share σε πολλές συσκευές. Για να χρησιμοποιήσετε το Nearby Share, πρέπει να βρείτε μια κοντινή συσκευή, να έχει ξεκλειδωθεί η οθόνη και να είναι ενεργοποιημένες οι υπηρεσίες Bluetooth και τοποθεσίας. Θα εμφανιστεί μια ειδοποίηση στη συσκευή λήψης ζητώντας να γίνει ορατή στον αποστολέα. Στη συνέχεια, ο αποστολέας επιλέγει τη συσκευή λήψης. Για λόγους ασφαλείας, ο δέκτης πρέπει να επιλέξει να γίνεται ορατός και να δέχεται τη μεταφορά κάθε φορά. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα λάβετε ποτέ κάτι χωρίς τη συγκατάθεσή σας. Το Nearby Share διαθέτει επίσης πολλές επιλογές απορρήτου. Μπορείτε να επιλέξετε να λαμβάνετε περιεχόμενο από "Όλες τις επαφές" ή να επιλέξετε συγκεκριμένα άτομα στα οποία θέλετε να είστε διαθέσιμοι (ορατοί). Είναι επίσης δυνατό να κάνετε τον εαυτό σας "Κρυφό", ώστε να είστε ορατοί μόνο όταν το Nearby Share είναι ανοιχτό. Το Google έκανε το Nearby Share διαθέσιμο σε όλες τις συσκευές με Android 6.0+, ξεκινώντας από τις συσκευές Pixel και Samsung τον Αύγουστο του 2020. Η λειτουργία έχει ρυθμιστεί να λειτουργεί και με Chromebook και υπάρχουν ενδείξεις ότι θα διατεθεί σε περισσότερες πλατφόρμες μέσω του προγράμματος περιήγησης Google Chrome . Όπως αναφέραμε, το Nearby Share λειτουργεί μέσω των Υπηρεσιών Google Play, οπότε η πλειοψηφία των συσκευών Android θα το αποκτήσει, Υπάρχουν όμως και ορισμένες που δεν θα το έχουν. Το Nearby Share λειτουργεί σαν το AirDrop; Το Android Nearby Share συγκρίνεται με τη λειτουργία AirDrop της Apple από πολλούς. Ένας ανταγωνιστής AirDrop ήταν μια δυνατότητα που την ζητούσαν οι χρήστες Android. Έτσι μπορούμε να πούμε ότι το Nearby Share είναι το "AirDrop για Android;" Οι δύο υπηρεσίες μπορεί να λειτουργούν ελαφρώς διαφορετικά, αλλά εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό. Το AirDrop λειτουργεί μεταξύ iPhone, iPad και υπολογιστών Mac. Χρησιμοποιεί Bluetooth για να δημιουργήσει ένα δίκτυο Wi-Fi peer-to-peer μεταξύ των συσκευών, χωρίς να απαιτείται σύνδεση στο Διαδίκτυο. Τα αρχεία που αποστέλλονται με το AirDrop είναι κρυπτογραφημένα. Το Nearby Share έχει παρόμοια υποστήριξη μεταξύ τηλεφώνων και των υπολογιστών (πιθανώς ακόμη και για Mac). Μπορεί επίσης να λειτουργήσει χωρίς σύνδεση στο Διαδίκτυο, αν και δεν γνωρίζουμε ακόμα τι θα συμβαίνει με την κρυπτογράφηση. Υπάρχουν μικρές τεχνικές διαφορές μεταξύ των προσεγγίσεων της Google και της Apple, αλλά προσφέρουν την ίδια λειτουργικότητα. Το AirDrop έχει καθιερωθεί σαν μια πλατφόρμα κοινής χρήσης μεταξύ των χρηστών της Apple. Μένει να δούμε αν αυτό θα συμβεί και με το Nearby Share.
  2. Οδηγός Root Xiaomi Redmi Note 9 Pro - Global Edition Προσοχή: Ο παρακάτω οδηγός δικαιώματος υπερχρήστη (Root), γίνεται μόνο με Magisk, και αφορά μόνο τη συσκευή του παρόν νήματος, παρόλο που ο προγραμματιστής στον υπερσύνδεσμο προτείνει τον οδηγό του και σε άλλες συσκευές, εμείς δεν σας τον προτείνουμε σε οποιαδήποτε άλλη συσκευή, παρά μόνο σε ό,τι έχει δοκιμαστεί στο τηλέφωνό μας, και σε άλλη συσκευή πλην αυτής του τίτλου του οδηγού, προχωράτε μόνο με δική σας ευθύνη, μη φέροντας ευθύνη για bootloop, brick και κάθε άλλη δυσλειτουργία. · Ο οδηγός έχει δοκιμαστεί με επιτυχία σε συσκευές του παρόντος νήματος. · Ο παρόν οδηγός γράφτηκε όσο δεν έχει βγει ακόμη άλλος τρόπος (μέσω custom recovery) για να έχουμε Root στη συσκευή μας, όμως μπορούμε να χρησιμοποιούμε τη μέθοδο αυτή εάν θέλουμε να μην φλασάρουμε/περάσουμε custom recovery στο κινητό μας (εάν δεν τη χρειαζόμαστε για οποιοδήποτε άλλο λόγο). 1) Πρώτα έχουμε φροντίσει να ξεκλειδώσουμε τη συσκευή μας. Οποιαδήποτε μέθοδος root στη συσκευή αυτή δε λειτουργεί χωρίς ξεκλείδωτο bootloader, κάτι που το κάνουμε με τη διαδικασία εδώ στο Step 1. Στο αίτημα για ξεκλείδωμα, θα περιμένουμε 168 ώρες. Έπειτα απο το πέρας των ωρών αυτών, αναμένουμε την έγκριση του ξεκλειδώματος που αιτηθήκαμε, και προχωράμε τη διαδικασία: 2) Κατεβάζουμε απο εδώ ή εδώ την rom που φοράει η συσκευή μας. Tip: Κατεβάζουμε πάντα, τη ίδια αριθμητική έκδοση rom που φέρει η συσκευή μας, και όχι προγενέστερη ή μεταγενέστερη έκδοση, ώστε το κάτωθι αρχείο που θα δούμε και θα εγκαταστήσουμε αρχικά στον υπολογιστή μας (το 'boot.img') να ταιριάζει με τη rom που έχουμε στη συσκευή μας. Τέλος, δίνουμε μεγάλη προσοχή ώστε να κατεβάζουμε της ίδιας προέλευσης (Global) rom, και όχι πχ την Ινδική. 3) Εγκαθιστούμε τη rom οπουδήποτε στον υπολογιστή μας (προτείνεται το άνοιγμα ενός φακέλου), και κάνουμε extract την rom που κατεβάσαμε στον υπολογιστή μας, και με το πέρας της διαδικασίας αυτής βρίσκουμε το αρχείο boot.img. μέσα στο φάκελο που φτιάξαμε. 4) Συνδέουμε το κινητό μας με τον υπολογιστή, και κατεβάζουμε απο εδώ το magisk manager, όπως επίσης κατεβάζουμε και τη τελευταία έκδοση του magisk (v20.x). 5) Επιστρέφουμε τώρα στον υπολογιστή, και παίρνουμε (είτε με σύρσιμο, είτε με αντιγραφή) το αρχείο boot.img (βήμα 3) και το εγκαθιστούμε οπουδήποτε στο κινητό μας. Tip: Για να κάνουμε τη ζωή μας πιο εύκολη, μέσω ενός file explorer (πχ Es file explorer, ή root file explorer κλπ) βρίσκουμε το φάκελο ή φτιάχνουμε μέσα στο κινητό εμείς έναν, και βάζουμε μέσα το magisk manager με όλα του τα αρχεία και την έκδοση magisk που κατεβάσαμε (20.x), και το boot.img που έχουμε πάρει απο τον υπολογιστή, καθότι αυτή είναι μια -προαιρετική- ενέργεια που θα μας χρησιμεύσει και παρακάτω. 6) Ανοίγουμε την εφαρμογή του magisk, και πάμε-> Magisk is not installed->ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ->Select and Patch a File βρίσκουμε και επιλέγουμε το αρχείο boot.img που έχουμε πάρει απο τον υπολογιστή μας. Κάνοντας τη διαδικασία αυτή, δημιουργείται το αρχείο: magisk_patched.img Τώρα απο τον φάκελο στο κινητό μας που δημιουργήσαμε (βήμα 5) βρίσκουμε το magisk_patched.img και το αντιγράφουμε στον υπολογιστή μας, ακολουθώντας την πρόταση του προγραμματιστή για το που θα τοποθετήσουμε αυτό το αρχείο: "Ideally to the Mi Unlock folder where fastboot.exe is located". (Ο φάκελος με το πρόγραμμα αυτό υπάρχει έτοιμο στον υπολογιστή μας, κατά τη διαδικασία του ξεκλειδώματος του bootloader). 7) Ανοίγουμε στον υπολογιστή μας το πρόγραμμα ADB, όπου θα χρειαστεί να το χρησιμοποιήσουμε για να γράψουμε -μία- εντολή command prompt. Εχοντας ενεργοποιήσει στο κινητό μας στις επιλογές προγραμματιστών τις επιλογές: 1)Ξεκλείδωμα ΟΕΜ και 2) εντοπισμός σφαλμάτων USB, έπειτα περνάμε το κινητό μας σε λειτουργία fastboot mode, πατώντας ταυτόχρονα και παρατεταμένα τα πλήκτρα vol- και το κουμπί απενεργοποίησης της συσκευής, μέχρι να δούμε στην οθόνη της συσκευής μας να αναγράφεται fastboot. 8) Επιστρέφουμε στον υπολογιστή μας, και περνάμε στο πρόγραμμα ΑDB. (Προαιρετικά, συστήνεται να το έχουμε τρέξει ως διαχειριστές - με δεξί κλικ). Και αναγράφουμε, (με 1 κενό ανάμεσα σε κάθε λέξη εντολών) την εξής εντολή: fastboot flash boot magisk_patched.img και δεν πατάμε enter διαβάζοντας το παρακάτω πρώτα: Απαραίτητη σημείωση: Στην ανωτέρω εντολή, αφού γράψουμε fastboot flash boot(αφήνουμε κενό), το 'magisk_patched.img' το σύρουμε απο το φάκελο/πρόγραμμα Mi Unlock folder (βήμα 6). Και πατάμε enter. · Το κινητό μας εάν δεν επανεκκινήσει αυτόματα, πατάμε παρατεταμένα το πλήκτρο ενεργοποίησης, μέχρι να γίνει το boot στη συσκευή. Πλέον, το κινητό μας είναι έτοιμο με δικαιώματα υπερχρήστη μέσω Magisk. Tip: Εάν θέλουμε να έχουμε πρόσβαση Adaway, ενεργοποιούμε στις ρυθμίσεις του Magisk το Systemless hosts. · Στη συσκευή λειτουργεί κανονικά το Google pay μέσω magisk hide (Προτείνεται μετά το hide ένα restart της συσκευής). Thanks tο @leotzian, και σε όλη την ομάδα του νήματος της συσκευής για τον οδηγό αυτό.
  3. ΟΔΗΓΟΣ: Αφαιρούμε το bloatware από οποιοδήποτε Android smartphone χωρίς root και αναλύουμε την διαδικασία Ένας σύντομος και περιεκτικός οδηγός για το πως μπορούμε να αφαιρέσουμε το bloatware από το Android χωρίς root. Χωρίς πολλά πολλά, ας ξεκινήσουμε την διαδικασία: 1. Εγκαταστήστε τους USB drivers για την Google συσκευή σας (στο Google , είτε στη σελίδα του κατασκευαστή της συσκευής σας ή πχ στη σελίδα των developer του Android έχει μια λίστα με ορισμένους universal USB drivers). 2. Κατεβάστε το αντίστοιχο ADB binary στο PC σας (Windows, Mac, Linux). 3. Κάντε αποσυμπίεση το αρχείο σε φάκελο που μπορείτε να έχετε άμεση πρόσβαση. 4. Στη συσκευή σας πηγαίνετε στα Settings, About Phone, βρείτε τον Build number και πατήστε πάνω επτά φορές για να ενεργοποιήσετε τα Developer Options. 5. Μπείτε στα Developer Options και πατήστε το USB Debugging και ενεργοποίηστε το. 6. Συνδέστε τη συσκευή σας στον υπολογιστή και αλλάξτε το mode σε file transfer (MTP). 7. Στον υπολογιστή σας πηγαίνετε στο directory που κάνατε extract το ADB binary. 8. Εκκινείστε το Command Prompt στον ADB folder με Shift και δεξί κλικ. 9. Μόλις βρίσκεστε μέσα στο terminal δώστε την εντολή adb devices. 10. Θα διαπιστώσετε ότι το σύστημα ξεκινάει τον οδηγό του ADB. Αν είναι η πρώτη φορά, θα δείτε ένα prompt που θα σας ζητά να εγκρίνετε την σύνδεση με το PC. 11. Πληκτρολογήστε το adb shell. 12. Κατεβάστε από το Google Play στο smartphone σας το App Inspector. Είναι ο πιο εύκολος κατ'εμένα τρόπος για να δεις το πλήρες όνομα της εφαρμογής, που θέλεις να απεγκαταστήσεις. 13. Tο μόνο που έχεις να κάνεις είναι να πληκτρολογήσεις το pm uninstall –k —user 0 <name of package>, όπου name of package, το όνομα όπως το δίνει το App Inspector. Να σημειώσουμε ότι οι εφαρμογές δεν απεγκαθίστανται στην πραγματικότητα, απεγκαθίστανται μόνο για τον τρέχοντα χρήστη, όπου 0 είναι ο κύριος χρήστης του smartphone. Να αναφέρουμε, ότι με factory reset οι εφαρμογές επανέρχονται. Ο οδηγός λειτουργεί σε πολλές συσκευές, δεν έχεις παρά να τον δοκιμάσεις και εσύ. :) Πηγή: https://www.xda-developers.com/uninstall-carrier-oem-bloatware-without-root-access/ http://cdn.playbuzz.com/cdn/2e0a739e-acca-4394-b67e-17ddcdeaada5/8be562b0-8838-4bb4-8ad5-51cd1b0cf927.jpg
  4. http://content.myphone.gr/photo/full/69989/xiaomi-logo-810x298-c.png?today=1520791241 To Project Treble απαιτείται να υποστηρίζεται σε οποιαδήποτε συσκευή κάνει το επίσημο ντεμπούτο της με το Android 8 Oreo και άνω. Ωστόσο, συσκευές που έχουν κάνει το ντεμπούτο τους με παλαιότερες εκδόσεις του Android δεν απαιτείται να αναβαθμιστούν με υποστήριξη Project Treble. Αυτό σημαίνει ότι παλαιότερες συσκευές που δεν έχουν αναβαθμιστεί για να υποστηρίζουν το Project Treble, δεν μπορούν να επωφεληθούν από τα πλεονεκτήματα που αυτό προσφέρει, όπως το φλασάρισμα ενός Generic System Image (GSI) του AOSP Android Oreo, χωρίς modifications στο Kernel. Και εδώ είναι που έρχεται η κοινότητα των developers να καταστήσει εφικτό κάτι τέτοιο. Έπειτα από την επιτυχή άφιξή του στο Redmi Note 4, σειρά έχει το Xiaomi Mi 5, ένα flagship smartphone του 2016 το οποίο έκανε το επίσημο ντεμπούτο του με Qualcomm Snapdragon 820 και MIUI 7 (Android Marshmallow) ενώ λάβει MIUI 9. Μάλιστα, διατίθεται κιόλας και μια Android Oreo-based MIUI Global Beta ROM. Η συμβατότητα Project Treble ήρθε στο Xiaomi Mi 5 από την JDCTeam, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι το όλο project βρίσκεται ακόμα σε alpha stage. Το Treble support για το Xiaomi Mi 5 φέρνει δυο partition: system και vendor. Το system partition διαθέτει το generic system image (GSI), ενώ το vendor partition συγκεκριμένα αρχεία που είναι απαραίτητα για το booting και τη λειτουργία της συσκευής. Χάρη στο Treble, οι χρήστες του Mi 5 μπορούν εύκολα να αλλάξουν system image και να τρέξουν διαφορετικά system images με το ίδιο Kernel και vendor partition. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το Xiaomi Mi 5 είναι μια A-only συσκευή. Όσον αφορά τα Generic System Images οι χρήστες θα πρέπει να κατεβάσουν μόνο ARM64 και A images (όπως το Phh-Treble του XDA Senior Member phhusson). Οι developers αναφέρουν ότι η τελευταία έκδοση του Phh-Treble λειτουργεί με το Project Treble gemini zip που προορίζεται για το Mi 5. Λίγα λόγια για το Project Treble, τι οφέλη έχει! Ξεκινώντας από το Android 8.0, η Google εισήγαγε μια σημαντική αλλαγή στην αρχιτεκτονική του Android που στόχο έχει να καταστήσει ευκολότερη και γρηγορότερη για τους κατασκευαστές την αναβάθμιση των συσκευών σε μια νεότερη έκδοση του Android. Το Project Treble στην ουσία διαχωρίζει τη συσκευή σε δυο ξεχωριστά partitions, system και vendor. Στο πρώτο έχουμε το system image, ενώ στο δεύτερο έχουμε τους drivers που αναπτύσσουν οι κατασκευαστές για την ομαλή λειτουργία της συσκευής μας. Μια ROM δηλαδή, θα μπορεί να εγκατασταθεί σε όλες τις συσκευές. Διάβασε περισσότερα εδώ: Project Treble http://content.myphone.gr/photo/full/69987/katagrafi.jpg?today=1520791177 Οδηγίες flashing: Κατέβασε το TREBLE zip από το Mediafire Κατέβασε ένα GSI image από εδώ (θυμηθείτε, μόνο ARCH64 και A εκδόσεις) Κάντε reboot σε recovery (απαιτείται TWRP 3.2.1-1) Κάντε wipe τα Dalvik/Cache/System/Data partitions Κάντε flash το Treble gemini zip Κάντε flash το GSI system image zip που θέλετε να χρησιμοποιήσετε Κάντε reboot Ένα σύντομο FAQ για τυχόν απορίες: 1. Γιατί το fingerprint wake/home button δεν λειτουργεί; Το feature δεν είναι διαθέσιμο σε standard GSI roms και επιπλέον το treble support δεν είναι έτοιμο. Η ομάδα, υπόσχεται να προσπαθήσει να βρει μια λύση. 2. Πως μπορώ να επιστρέψω σε custom ROM; Απλά κάντε flash την custom rom μέσω TWRP. Το φλασάρισμα custom ROM θα διαγράψει το boot.img και το system partition, το vendor partition παραμένει εκεί για την επόμενή σας δοκιμή. 3. Αν επιτρέψετε σε custom ROM, τι χρειάζεται για να επαναφέρω την υποστήριξη treble; Απλά κάντε flash το Treble zip μέσω TWRP όπως την πρώτη φορά. Η υποστήριξη Treble απαιτεί τα boot.img και vendor.img να έχουν εγκατασταθεί στη συσκευή σας. 4. Οι Phh GSI roms είναι φτωχές σε χαρακτηριστικά γιατί; Σκοπός των Phh GSI AOSP rom είναι να έχουμε ένα system.img το οποίο να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πολλαπλές συσκευές με υποστήριξη treble. Το project είναι σε πειραματικό στάδιο προς το παρόν. Σκοπός των GSI rom δεν είναι να αποτελεί την καθημερινή σας ROM, ή μάλλον είναι κατάλληλη για καθημερινή χρήση αν σας αρέσει το pure vanilla. XDA Developers 1 και 2
  5. http://content.myphone.gr/photo/full/69971/android-oreo-mr1-easter-egg-feature-image-3-indigo-810x298-c.png?today=1520617044 Όπως έχουμε δει ξανά παλαιότερα, το Android Go είναι είναι μια ειδική έκδοση του Android 8.1 Oreo, που έχει γίνει optimized για να τρέχει σε low-end hardware. Σας δίνει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσετε features του Android Oreo framework ακόμη και σε low-end συσκευές, χωρίς να ξοδέψετε πολλά χρήματα για ακριβό hardware. Ένας developer του XDA, κατάφερε να φέρει την πλειοψηφία των optimizations του Android Go σε οποιαδήποτε συσκευή που βρίσκεται στο Android 8.1 Oreo. Υπάρχουν βέβαια ορισμένα optimizations που δεν μπορούν να αλλαχθούν. Ωστόσο ένα από τα πιο σημαντικότερα, το low RAM optimization είναι επισήμως εδώ. Έχει σχεδιαστεί να παραμένει μεταξύ των OTA flashes. Να σημειωθεί όμως, ότι αν έχετε μια flagship συσκευή, δεν υπάρχει κάποιο όφελος για εσάς μετατρέποντάς την σε Android Go. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να μεταβείτε στο flashable zip που ακολουθεί παρακάτω. Δίνουμε και τα links του XDA για περισσότερες πληροφορίες. Το κατεβάζετε από εδώ. Backup Link Onedrive: http://content.myphone.gr/photo/full/69960/onedrive-logo-39f3941723653c1b-512x512.png?today=1520616763 http://1drv.ms/f/s!Ak9kW77_6sjthhLZLkjcCrRl9QPg xda developers
  6. Όσο το Android αλλάζει σε κάθε νέα έκδοση που μας φέρνει η Google, τόσο θα βελτιώνονται τα εργαλεία που μας επιτρέπουν να παραμετροποιήσουμε το λειτουργικό σύστημα των συσκευών μας. Μιλάμε φυσικά για τη διαδικασία root αλλά και για χρήσιμα εργαλεία όπως το Xposed framework, τα οποία δεν μπορούν να λειτουργήσουν αν δεν έχουμε δικαιώματα διαχειριστή. Οι τελευταίες λοιπόν αλλαγές που εμφανίστηκαν στο Android 7.0 Nougat, ώθησαν την κοινότητα στη δημιουργία του Magisk, ενός εργαλείου που ενδέχεται να βάλει στη ναφθαλίνη το SuperSU και το Xposed! Από το Σεπτέμβριο του 2016 παρακολουθούμε την εξέλιξη του Magisk και πλέον μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι όχι απλά ήρθε για να μείνει, αλλά εξελίσσεται σε ένα πολύ εύχρηστο εργαλείο για όλους τους power user του Android. Τρία είναι τα στοιχεία που κάνουν το Magisk να ξεχωρίζει: Μας δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε root χωρίς να "πειράξουμε" το system partition και αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να λαμβάνουμε κανονικά τα OTA update της συσκευής μας χωρίς να χάνουμε το root. Μπορεί να "κρύψει" το root από τις εφαρμογές που δε λειτουργούν σε αυτή την κατάσταση όπως για παράδειγμα το Pokemon GO και εφαρμογές πληρωμών όπως το Android Pay. Διαθέτει module όπως αυτά του Xposed αν και είναι ακόμη σε πολύ πρώιμο στάδιο. Είναι λοιπόν μία "ανώδυνη" λύση root για τη συσκευή μας, με την οποία δε θυσιάζουμε καμία λειτουργία που συνήθως χάνεται όταν κάνουμε root. Όσον αφορά τα module όλα βρίσκονται στην επίσημη σελίδα τους στο XDA και μας επιτρέπουν να εγκαταστήσουμε διάφορα πράγματα που βελτιώνουν τη συσκευή μας όπως Ad-blocker, λογισμικά βελτίωσης του ήχου σαν το DAC enabler για συσκευές με Qualcomm επεξεργαστή και το Viper4Android, πολλά από αυτά χωρίς καν να "πειράξουμε" το system partition. Πώς εγκαθιστούμε το Magisk Το Magisk εγκαθίσταται φλασάροντας ένα αρχείο zip μέσω recovery, οπότε προϋποθέτει να έχουμε την TWRP στη συσκευή μας, επειδή όμως δεν υποστηρίζει όλες τις Android συσκευές, η εγκατάστασή του μπορεί να οδηγήσει σε bootloop. Η καλύτερη λύση λοιπόν είναι να το κάνουμε μέσω της εφαρμογής Magisk Manager, ενώ καλό θα είναι να έχουμε στη συσκευή μας και το αρχείο απεγκατάστασης Magisk Unistaller, το οποίο επαναφέρει το αυθεντικό boot.img της συσκευής μας. Κατεβάζουμε λοιπόν την εφαρμογή και μέσω αυτής κατεβάζουμε την τελευταία έκδοση του Magisk. Μπαίνουμε σε recovery mode, επιλέγουμε 'Install' και βρίσκουμε το zip του Magisk. Στη συνέχεια σέρνουμε το 'Swipe to install' και περιμένουμε να τελειώσει η διαδικασία. Κάνουμε επανεκκίνηση και είμαστε έτοιμοι. Αφού τελειώσει η διαδικασία, μπορούμε μέσω της εφαρμογής να τσεκάρουμε αν η εγκατάσταση έχει γίνει σωστά και κυρίως αν περνάει το SafetyNet check της Google, πράγμα που σημαίνει ότι η διαδικασία δεν έχει "πειράξει" το system. Περισσότερες πληροφορίες για το Magisk θα βρείτε στην επίσημη σελίδα του στο XDA. Συντάκτης Άρθρου : Chris K
  7. http://content.myphone.gr/photo/full/69399/vcbnvbn.jpg?today=1518874654 Περιγραφή: Το Dolby Atmos™ Digital Signal Processer με τα effects και το Graphic User Interface που έγινε port από το τελευταίο και πιο πρόσφατο ZTE™ Axon 7 Android Oreo firmware και προορίζεται για όλες τις συσκευές με Android Oreo. Τα Dolby Atmos™ sound effects γίνονται apply στο media audio output υποστηρίζοντας πολλούς media players. Διευκρινήσεις: Απαιτείται SDK 26 (Android 8.0) για να ξεκινήσει η εγκατάσταση, ειδάλλως ένα Exit 1 θα διακόψει τη διαδικασία εγκατάστασης μέσω του recovery. Να είστε root Third party audio effects and DSP's σαν το ViPER4Android Οδηγίες: Βackup του /system partition απαιτείται σε recovery για χρήστες που επιλέγουν το /system installation. TWRP > Backup > Check System > Edit name, if desired > Swipe to perform backup operation. Επιβεβαιώστε το κατέβασμα και τη σωστή θέση των downloaded archives Boot to recovery > Install > *.zip > Swipe to perform installation operation > Advanced > Copy Log > Reboot Σε περίπτωση μη επιτυχών εκκινήσεων της συσκευής, περιμένετε λίγο και στη συνέχεια κρατήστε πατημένο το πλήκτρο εκκίνησης της συσκευής μέχρι να διενεργηθεί reboot. Αν και πάλι δεν εκκινήσει, τότε μάλλον θα πρέπει να το αφήσετε, όπως σημειώνει ο guitardedhero. Σε περίπτωση μη επιτυχών/ικανοποιητικών εγκαταστάσεων: Magisk Module Installation: Αν πραγματοποιήσει εκκίνηση πηγαίνετε στο /magisk με έναν file manager και διαγράψτε το /dolbyatmos πριν την επανεκκίνηση της συσκευής. Αν δεν εκκινείσει τότε κάντε boot σε recovery με τον απαραίτητο συνδυασμό πλήκτρων στη συσκευή σας, εγκαταστήστε το Magisk Recovery Management archive που θα βρείτε στο τέλος και ακολουθείστε τις οδηγίες για να διαγράψετε το Magisk module (/magisk/dolbyatmos). SuperSU /system installations: Κάντε Restore Backup σε recovery αν είναι διαθέσιμο: TWRP > Restore > appropriate backup folder > Check System > Swipe to perform Restore operation Εγκαταστήστε το τρέχον εγκατεστημένο rom zip σε recovery χωρίς τυχόν partition wipes Downloads: Android File Host (gh) Standard: Latest: 20180216 MD5: df8c17d3930c6e0fdf8f411ef6d1f259 Android File Host (Zackptg5) Unity: Latest: 20180216 MD5: d1868a69c92d7d387cc33eecddd0a0f3 Changelog: Standard 20180216 - - Fixed a critical error in libswvlldp.so's effect configuration in the XML configuration. - Several adjustments to boot scripts. Unity 20180216 - - Fix issues users with devices that use audio_effect.xml were having. Thanks to @manhong2112 for the patience and troubleshooting. Magisk+SuperSU_RecoveryManagement.zip https://forum.xda-developers.com/attachment.php?attachmentid=4399752&d=1516902231 Μπορείτε να βρείτε εδώ το θέμα του XDA Developers
  8. Πολλές συσκευές της Xiaomi παρέχουν σαφώς υποστήριξη για το Camera2 API, ωστόσο δεν το έχουν ενεργοποιημένο εκ προεπιλογής. Έτσι κάποιος δεν μπορεί να εκμεταλλευθεί τα πλεονεκτήματα που προσφέρουν τα Google Camera ports. Ήδη έχουμε αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο μας πως μπορείς να βελτιώσεις τις φωτογραφίες σου με το Google Camera HDR+. Κάτι τέτοιο μπορείς να κάνεις και με πληθώρα Xiaomi smartphones και ο οδηγός αυτός αποσκοπεί στο να σε βοηθήσει ακριβώς σε αυτό. Είναι εφικτό το να το ενεργοποιήσεις, η διαδικασία όμως απαιτεί να κάνεις root τη συσκευή σου. Modifications όμως στο build.prop κανονικά σημαίνει ότι πλέον δεν θα μπορείς να δεχθείς OTA updates. Σύμφωνα με το XDA Developers μπορείς να ενεργοποιήσεις το API χωρίς να πραγματοποιήσεις αλλαγές στα system files και έτσι να μην χάσεις τα OTA. Δηλαδή χωρίς να κάνεις root και να ξεκλειδώσεις τον bootloader, αφού κλειδώνοντάς τον στο τέλος της διαδικασίας και κάνοντας unistall το Magisk το API παραμένει ενεργό. 1. Ξεκλείδωσε τον Bootloader της συσκευής σου και κάνε root με το Magisk μέσω αυτού του οδηγού. 2. Ενεργοποίησε το ADB στα developers settings. 3. Λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι έχετε τα platform-tools binaries δώστε στο cmd adb shell και μετά su Η συσκευή πολύ πιθανόν θα ζητήσει root access, όπου και κάντε το. Τώρα, ενώ βρίσκεστε στο root shell πληκτρολογείστε αυτό setprop persist.camera.HAL3.enabled 1 4. Κάνε reboot τη συσκευή σου και βεβαιώσου ότι το Camera2 API λειτουργεί. 5. Πήγαινε στο Magisk και κάντο unistall. 6. Κάνε reboot και βεβαιώσου ότι το σύστημα εκκινεί σωστά. 7. Κάνε reboot στον bootloader adb reboot-bootloader 8. Κλείδωσέ τον fastboot oem lock [via]
  9. http://content.myphone.gr/photo/full/69314/http-2f-2fi-imgur-com-2fqgaej3y.png?today=1518515132 Πριν από λίγες ημέρες, είχαμε γράψει εδώ στο myphone.gr για το Android x86 7.1 R1, το οποίο έφερνε το Android 7.1 Nougat στα desktop PCs. Βέβαια σε κάποιους ίσως να μην άρεσε το γεγονός ότι βασίζεται σε Android 7.1 και όχι στο Oreo. Ωστόσο όμως αν είστε από αυτούς που θέλουν το Oreo, τότε μάλλον θα πρέπει να καταφύγουμε στη λύση της Bliss Team. Ανέκαθεν μου άρεσε να δοκιμάζω διάφορες εκδόσεις του Android στο PC. Και κάτι τέτοιο έγινε εφικτό, χάρη στη μεγάλη κοινότητα των developers οι οποίοι δημιουργούν τέτοια ports. Στο σημερινό θέμα κάνω μια σύντομη αναφορά στην Team Bliss, η οποία έχει σαν στόχο να φέρει ένα ποιοτικό OS το οποίο προορίζεται για καθημερινή χρήση σε όλες τις συσκευές. Τα ports που διαθέτουν (Bliss) παρέχουν τη δυνατότητα πολλών εξατομικεύσεων, ενώ υποστηρίζουν μέχρι και το Substratum. Την εγκατέστησα στο PC μου μέσω Virtual Box. Βέβαια πρόκειται για beta επομένως έχει κάποια θεματάκια. Συγκεκριμένα δεν με άφηνε να χρησιμοποιήσω την αναζήτηση στις ρυθμίσεις του Oreo. Σίγουρα, αν ασχοληθείτε περισσότερο μαζί της θα εντοπίσετε και άλλα. Μπορείτε να κατεβάσετε το ISO από εδώ. (https://downloads.blissroms.com/Bliss/Official/x86/bleeding_edge/) Δυστυχώς, χρειάστηκε να κατεβάσω και τις 4 για να δω ποια κάνει στο PC μου. ( Skylake) Να σημειωθεί ότι σε virtualbox χρειάζεται αρκετή RAM, δηλαδή και να δεσμεύσει το σύστημα του virtualbox τόση ώστε να τρέχει το Android αλλά και να τρέξει το host λειτουργικό, δηλαδή τα Windows. Σημαντικές διευκρινήσεις: Σε εμένα δούλεψε το Bliss-v10.0-PC_Beta--OFFICIAL-20180112-1718android_x86_64_k4.9.54-ga-px-ts-ax86.iso Το κατέβασα από εδώ https://downloads.blissroms.com/Bliss/Official/x86/bleeding_edge/ Και βασίστηκα για την εγκατάσταση σε αυτό το βίντεο. Μπορεί να λέει για Nougat ωστόσο το εφάρμοσα για το Android Oreo και δούλεψε μια χαρά. [ame] [/ame] Περισσότερες πληροφορίες και στο θέμα του XDA Developers.
  10. Επιτέλους έπειτα από μεγάλη αναμονή και αρκετά beta realeases, η Samsung διέθεσε το επίσημο Android oreo Update για την Exynos έκδοση των Galaxy S8 και S8+. Είναι η πρώτη σταθερή έκδοση του Android 8 για οποιαδήποτε Samsung συσκευή και φέρνει ένα πλήθος νέων χαρακτηριστικών και βελτιώσεων. Εκτός από όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που έρχονται με το Android Oreo, όπως το picture-in-picture mode, notification channels, background app optimizations, notification snoozing υπάρχει και το Samsung Experience 9.0. Για παράδειγμα, υπάρχει ένα νέο πληκτρολόγιο με stickers και GIFS, το App Pair feature από το Samsung Galaxy Note 8 και πολλά ακόμη. Το build έρχεται και με το security patch του Φεβρουαρίου. Μήπως θέλεις να εγκαταστήσεις στο Galaxy S8 και S8+ το update αυτή τη στιγμή; Ορισμένα μέλη του XDA Developers κατάφεραν να την λάβουν και πλέον η ιστοσελίδα δημιούργησε οδηγό για την εγκατάστασή της μέσω stock recovery. Αν ανησυχείτε για την ασφάλειά σας και για το αν πρόκειται για ένα επίσημο build, να αναφέρουμε ότι δεν θα πρέπει να γίνεται κάτι τέτοιο, εφόσον το stock recovery δεν επιτρέπει την εγκατάσταση ανεπίσημων OTA updates. Το συγκεκριμένο tutorial λειτουργεί σχεδόν σε όλα τα Exynos Galaxy S8 και Galaxy S8+, εκτός από τις κορεατικές εκδόσεις και τα Duos Exynos. Μια σημαντική προειδοποίηση: Αν η συσκευή τρέχει αυτή τη στιγμή Android Nougat, τότε η διαδικασία θα πάει καλά. Ωστόσο, αν η συσκευή σου τρέχει Android Oreo beta, η συγκεκριμένη μέθοδος θα απαιτήσει factory reset/data wipe. Συνίσταται το backup σημαντικών αρχείων. Πως να εγκαταστήσεις το Android Oreo σε όλα τα Galaxy S8/S8+ (Exynos) 1.Ελέγξτε τον αριθμό μοντέλου της συσκευής για να διαπιστώσετε αν είναι το G950F (Galaxy S8 Exynos) ή G955F (Galaxy S8+ Exynos). Αυτά τα μοντέλα είναι τα μόνα στα οποία μπορεί να γίνουν flash τα Oreo builds που είναι διαθέσιμα. 2.Αν έχεις το G950F κατέβασε το AQL5 Odin και AQL5 to CRAP. Αν έχεις το G955F , τότε θα πρέπει να κατεβάσεις τα AQL5 Odin, AQL5 to ZRA5, και ZRA5 to CRAP 3. Αντιγράψτε το αρχείο OTA στην SD κάρτα στη συσκευή σας. Αν δεν έχετε μια κάρτα, μπορείτε να αγνοήσετε αυτό το βήμα, ωστόσο θα χρειαστείτε το OTA file στο PC σας. 4. Κάντε extract το firmware του Odin. Είναι σε zip format. 5. Επανεκκινείστε τη συσκευή σε download mode απενεργοποιώντας την και στη συνέχεια κρατήστε τα Bixby button + Volume down + power. 6. Κατεβάστε το odin tool και συνδέστε τη συσκευή στο PC. Το Odin είναι ένα επίσημο εργαλείο από την Samsung, το οποίο μπορεί να κάνει flash επίσημο firmware της Samsung σε συσκευές Galaxy. Στην δεξιά πλευρά του Odin θα δείτε πέντε sections αλλά μόλις τα τέσσερα από αυτά θα χρησιμοποιήσουμε. 7. Κάντε κλικ στο BL πλήκτρο και πλοηγηθείτε στον φάκελο Odin firmware όπου έχετε αποσυμπιέσει τα αρχεία και στο αρχείο που ξεκινά με το BL. Συνεχίστε με τα AP, CP και Home_CSC. http://content.myphone.gr/photo/full/69288/screenshot-46-1024x423.png?today=1518361617 8. Πατήστε το start στο Odin. 9. Περιμένετε τη συσκευή να κάνει flash και έπειτα κάντε επανεκκίνηση. Μόλις κάνει restart ,απενεργοποιήστε τη συσκευή. Κάντε boot σε recovery κρατώντας τα Bixby button + Volume up + power. Τα επόμενα βήματα διαφέρουν ανάλογα με το πιο μοντέλο έχετε. Samsung Galaxy S8 (G950F) 10. Αν έχετε μια SD κάρτα, επιλέξτε το apply update from SD card. Στη συνέχεια βρείτε το αρχείο update.zip και επιλέξτε το με το power button. 11. Αν δεν έχετε μια κάρτα SD, επιλέξτε apply update from ADB. Στον υπολογιστή σας ανοίξτε ένα command prompt πιέζοντας το Windows Key + R και πατήστε cmd. Μόλις ανοίξει πληκτρολογείστε: adb sideload <το path του αρχείου update.zip> Samsung Galaxy S8+ (G955F) Με SD κάρτα 10. Επιλέξτε apply update from SD card. Στη συνέχεια βρείτε το αρχείο που αποκαλείτε G955F AQL5 to ZRA5.zip και επιλέξτε το με το power button. 11. Περιμένετε μέχρι η συσκευή να κάνει restart και μετά θα τρέχει Android oreo beta 6. Τώρα για να αποκτήσετε το επίσημο Android Oreo release απενεργοποιήστε τη συσκευή και εκκινείστε την σε recovery με τα Bixby button + Volume up + Power, επιλέξτε Apply update from SD card και στη συνέχεια το “G955F ZRA5 to CRAP.zip”. Πλέον θα εγκατασταθεί στη συσκευή σας το Android Oreo. Χωρίς SD κάρτα 10. Αν δεν έχετε SD κάρτα, επιλέξτε Apply update from ADB, ανοίξτε ένα command prompt και δώστε την εντολή adb sideload <το path του αρχείου G955F AQL5 to ZRA5.zip 11. Περιμένετε μέχρι η συσκευή να κάνει reboot και θα τρέχετε την Oreo beta 6. Στη συνέχεια απενεργοποιήστε τη συσκευή, εισέλθετε σε recovery mode και επιλέξτε Apply update from ADB. Στο command prompt δώστε την εντολή adb sideload <το path του αρχείου G955F ZRA5 to CRAP.zip> Αυτό ήταν. Πλέον η συσκευή σας τρέχει το επίσημο Android Oreo, χωρίς να επηρεάζονται τα OTA Updates ενώ και το Knox παραμένει λειτουργικό. Enjoy. Με πληροφορίες από XDA Developers.
  11. http://content.myphone.gr/photo/full/68582/katagrafi.jpg?today=1514641093 Φωτογραφία από το ταπεινό (φωτογραφικά) le max 2 με hdr+ Δεν είναι λίγες φορές που παραπονιόμαστε για την ποιότητα της κάμερας του κινητού μας και αναρωτιόμαστε αν υπάρχει τρόπος να βελτιωθεί. Την λύση φαίνεται να την έδωσε ένας developer που έκανε port την camera του google pixel. Για όσους δεν γνωρίζουν, ο λόγος γίνεται για το εξαιρετικό hdr+ που βελτιώνει το dynamic range ενώ σε χαμηλό φωτισμό βελτιώνει τα χρώματα και το λόγο λεπτομέριας/θορύβου. Επιπλέον για όσους δεν έχουν και τόσο σταθερά χέρια, κάνει αισθητά ευκολότερη την λήψη sharp φωτογραφιών. Σε ποιες συσκευές δουλεύει; Για να δουλέψει το port της google camera με ενεργό hdr+ πρέπει να έχουμε σίγουρα ενεργό api2 στο κινητό, 64 bit libraries, nougat rom και soc με Hexagon 680 DSP (ή σε απλά ελληνικά να έχει πρόσφατο snapdragon πχ 820, 821, 835, 625, 650 κλπ). Παρόλα αυτά, σε κάποιες σπάνιες περιπτώσεις δουλεύει και με mm οι εκδόσεις της gcam που γράφουν 6.0 ενώ η έκδοση 5.1 φαίνεται να δουλεύει και σε soc Exynos αν και χωρις τα ίδια οφέλη στο NR (βοηθάει όμως αρκετά στο DR). Οπότε ίσως το απλούστερο που έχετε να κάνετε είναι απλά να το εγκαταστήσετε και να το δοκιμάσετε αν δουλεύει και σας αρέσει. Τι είναι το api2; Χοντρικά μπορούμε να πούμε ότι επιτρέπει την λήψη raw. Οπότε αν μπορείτε να τραβήξετε raw με την στοκ κάμερα τότε πιθανότατα να έχετε ενεργό api2. Δεν έχω ενεργό api2. Πως το ενεργοποιώ; Χρειάζεστε σίγουρα ξεκλείδωτο bootloader ώστε στο build.prop να αλλάξετε την γραμμη persist.camera.HAL3.enabled από μηδέν σε ένα. Αν τυχόν δεν την έχει καθόλου τη σειρά, απλά στο τέλος προστέθετε το persist.camera.HAL3.enabled=1 και μετά κάνετε restart. Αν είστε ρουτ, μέσω της εφαρμογής buildprop που βρίσκετε στο playstore, είναι πραγματικά παιχνιδάκι να το κάνετε ;) Αλλάζετε την ισότητα από 0 σε 1 ή προστέθετε στο τέλος ολόκληρη τη γραμμή αν δεν υπάρχει καθόλου. Έπειτα πατάτε save και μετά πατάτε πανω δεξιά 3 τελείες -> properties -> permissions και βάζετε Owner - r, w, x || Group - r || Other - r πατάτε apply, μετά restart τη συσκευή και είστε έτοιμοι. Σχετικά για ξεκλείδωμα bootloader και root ρωτήστε στο αντίστοιχο thread της συσκευής σας. Οκ όλα αυτά. Που το βρίσκω όμως; Εδώ φαίνεται να είναι συγκεντρωμένες οι περισσότερες εκδόσεις https://www.celsoazevedo.com/files/android/google-camera/ Υπάρχει βέβαια και μια έκδοση που επιτρέπει πιο μακρά έκθεση. https://forum.xda-developers.com/u11/how-to/google-camera-hdr-comparison-t3655196/post73973427#post73973427 Ότι πρέπει για πειραματισμό στις νυχτερινές ;) Edit: πλεόν οι τελευταίες εκδόσεις έχουν επιλογή Auto exposure mode όπου αν βάλεις slow shutter κάνει επίσης μακρά έκθεση. Μάλιστα κάποιες εκδόσεις έχουν επιλογή για μόνιμα την μισή ή 1/4 της έκθεσης που ειναι ιδανικά για κινητά με OIS (βλέπε εδώ http://www.myphone.gr/forum/showthread.php?p=7504843#post7504843 ) Τι είναι η κάθε έκδοση; Ποια να βάλω; Τι ρυθμίσεις; Οι εκδόσεις μέχρι και την 4 είναι από το pixel. Οι εκδόσεις 5 και πέρα είναι από το pixel 2. Η 5 σε πολύ χαμηλό φωτισμό κάνει γενικά πιο επιθετικό NR από ότι οι προηγούμενες. Μέχρι την έκδοση 2.2 δεν υπάρχουν ρυθμίσεις. Όσον αφορά το ποια έκδοση και ποιες ρυθμισεις ειναι καλύτερες θα έλεγα απλά ότι είναι θέμα συμβατότητας περισσότερο παρά τελικού αποτελέσματος. Αν δεν θέλετε να μπλέξετε με ρυθμίσεις, βάλτε την 1.4 και είναι έτοιμο. Αν πάλι θέλετε να παίξετε με τις ρυθμίσεις, αφού τις αλλάξετε, καθαρίστε την εφαρμογή από το background και μετά ξαναμπείτε για να δουλέψουν. Στην περίπτωση που δεν ανοίγει η εφαρμογή, δοκιμάστε να καθαρίσετε τα δεδομένα της. Ακόμη, για να εκαταστήσετε κάποια άλλη gcam ίσως χρειαστεί να απεγκατστήσετε πρώτα αυτήν που έχετε. Πάμε λίγα λόγια για τις ρυθμίσεις: Model: επηρεάζει το πόσο επιθετικό είνα το Noise reduction όπου το Nexus 6p έχει το λιγότερο επιθετικό (περισσότερη λεπτομέρεια και θόρυβος), το pixel 2 το πιο επιθετικό (λιγότερος θόρυβος αλλά και λιγότερη λεπτομέρεια) και το pixel κάτι ενδιάμεσο. Config camera: Εδώ πραγματικά δεν μπορώ να σας βοηθήσω. Είναι καθαρά θέμα με ποια είναι συμβατή το κινητό σας. Το μόνο που θα πω είναι ότι αν βάλετε κάποια που γράφει ZSL, αν έχετε την ρύθμιση του hdr+ στο auto, τότε τραβά αστραπιαία με κόστος βέβαια ποιότητα (τραβά λιγότερες φωτογραφίες) και ρίσκο για camera shake (σε επίπεδο που κινδυνεύει και η stock) Αριθμός φωτογραφιών ή Quality: Εχετε να επιλέξετε πόσες φωτογραφίες τραβάει (ή αν ειναι medium, high κλπ αν μιλάμε για την 'εκδοση 5.1 ) που ουσιαστικά σημαίνει ότι αποφασίζετε ταχύτητα vs ποιότητα. Προσωπικά συνήθως προτιμώ την 3.8.c με τις εξής (γρήγορες) ρυθμίσεις: Model: pixel xl (corr) (η συγκεκριμένη ρύθμιση υπάρχει μόνο στην έκδοση 4 και πέρα) Suport level override: Nexus_2015 Support HW Level back: Limited Support HW Level front: Level_3 Config camera: Nexus6 HDR+ Auto Buffer size: 3 Total imereader image count: 9 (ή 15) hdr+ burst: 8 Calculation hdr+ imgereader image count: AllExpConfig Minimal hdr+ smoothing (στις τελευταίες εκδόσεις): Αν το ενεργοποίησετε μειώνει ακόμα περισσότερο το Noise Reduction. Ιδανικό για πρόσωπα (καλή λεπτομέρια) σε indoor lighting αλλά κακό για νυχτερινά τοπία (αυξημένος θόρυβος). Auto (ή Correct) exposure mode (στις τελευταίες εκδόσεις): Έχει επιλογές default και slow shutter. Με το δεύτερο μπορείς να κάνεις πιο μακρές εκθέσεις. Αν ομως ειναι πολύ σκοτεινά θα χρειαστείτε τριποδάκι. Σε κάποιες όμως εκδόσεις (όπως αυτήν https://www.celsoazevedo.com/files/android/google-camera/f/MGC_3.2.045_final_2.4B.apk ) έχει επιλογές min iso, dual, qatro, min exposure και super mini exposure. Το πρώτο ειναι αντίστοιχο του slow shutter, δηλαδή κάνει long exposure και τα τελευταία 2 για κινούμενα αντικείμενα (βάζει υψηλότερο iso). Αν όμως έχετε σταθερά χέρια ή καλό ois μπορείτε να βάλετε μόνιμα την επιλογή dual ή qatro όπου βάζει τη μισή ή το 1/4 της ταχύτητας από ότι θα έβαζε. Το αποτέλεσμα θα είναι καλύτερη λεπτομέρεια και λιγότερος θόρυβος (εφόσον δεν σας βγουν κουνημμένες) =================================== *Συνηθισμένα προβλήματα* =================================== Μετά από ρύθμιση που έβαλα δεν μου ανοίγει η εφαρμογή. Όπως καταλαβαίνεται και απο τις πολλαπλές εκδόσεις και ρυθμίσεις, έχουμε θέματα συμβατότητας. Αν τυχον δεν σας ανοίγει το app, καθαρίστε το data της εφαρμογής και δοκιμάστε απλά άλλες ρυθμίσεις (πχ στο model ή στο confg). Αν δεν δουλεύει με κανένα συνδιασμό τότε δοκιμάστε άλλη έκδοση. Σε κάποιες τελευταίες εκδόσεις έχω μαύρη οθόνη ότι ρύθμιση και αν βάλω Στις τελευταίες εκδόσεις έχει προστεθεί η δυνατότητα για hdr+ στις μπροστινές. Αυτές λοιπόν έχουν προενεργοποιημένη την επιλογή front hdr+. Σε κάποια όμως κινητά δεν δουλεύει σωστά και εμφανίζει μαύρη οθόνη. Εκεί έχετε δυο επιλογές. Είτε περνάτε κάποιο patch που έφτιαξε κάποιος dev για το κινητό σας ώστε να το διορθώσει και να χετε hdr+ και στην μπροστινή είτε βρίσκετε την σχετική επιλογή για απενεργοποίηση του hdr+ στη μπροστινή κάμερα. Μου βγαίνουν μωβ. Το πρόβλημα αυτό ειναι συχνότερο σε αισθητήρες της omnivision. Στις νεώτερες εκδόσεις (δηλαδή 5.1) έχει ρύθμιση Remove pink/reddish/magenta ή improve in low light ή black levels (αναλόγως την έκδοση μπορεί να το γράφει διαφορετικά). Ενεργοποιείστε το ή παίξτε με τις ρυθμίσεις του (πχ στο black levels) και λογικά θα το διορθώσετε αρκετά. Σε κάποιες τελευταίες εκδόσεις έχω μαύρη οθόνη ότι ρύθμιση και αν βάλω Στις τελευταίες εκδόσεις έχει προστεθεί η δυνατότητα για hdr+ στις μπροστινές. Αυτές λοιπόν έχουν προενεργοποιημένη την επιλογή front hdr+. Σε κάποια όμως κινητά δεν δουλεύει σωστά και εμφανίζει μαύρη οθόνη. Εκεί έχετε δυο επιλογές. Είτε περνάτε κάποιο patch που έφτιαξε κάποιος dev για το κινητό σας ώστε να το διορθώσει και να χετε hdr+ και στην μπροστινή είτε βρίσκετε την σχετική επιλογή για απενεργοποίηση του hdr+ στη μπροστινή κάμερα. Μου βγαίνουν ανάποδα οι σέλφι. Σε κάποιες λίγες συσκευές μπορεί με την ενεργοποίηση του api2 να βγαίνουν ανάποδα οι φωτογραφίες από την μπροστινή κάμερα. Σε αυτή τη περίπτωση με κάποιο root explorer πάτε system/etc/camera/msm8996_camera.xml , βρίσκετε το σημείο που γράφει και αλλάζετε το 360 σε 270. Κάνετε reboot και είστε έτοιμοι. Για τους πιο αρχάριους, ένα βολικό πρόγραμμα που περιέχει και editor ειναι το es explorer. Με το που το ανοίξετε ενεργοποιείτε root access και βρίσκετε μετά το αρχείο και το τροποποιείται με τον editor του. Αφού το ολοκληρώσετε κάνετε reboot και αν δείτε ότι δουλεύει σωστά μπορείτε να το απεγκαταστήσετε. Έχω χειρότερα αποτελέσματα από την στοκ μου. Γιατί; Το hdr+ απευθύνεται περισσότερο σε συσκευές που έχει μεν δυνατότητες ο αισθητήρας αλλά δεν έχουν καλό λογισμικό για να τον αναδείξουν ή ois. Αν ένα κινητό εχει καλό λογισμικό που εκμεταλλεύετε πλήρως τις δυνατότητες του αισθητήρα και μάλιστα έχει και ois, το πιθανότερο είναι ότι στις νυχτερινές το hdr+ θα τα πάει χειρότερα. Οπότε εαν έχετε κάποιο καλό καμεροκινητό και για κάποιο περίεργο λόγο δεν έχει ενεργό api2, θα πρότεινα να μην ρουτάρετε και χάνετε τσάμπα την εγγύηση. Αν πάλι έχετε ενεργό api 2 απλα το δοκιμάζετε και κρίνετε μόνοι σας ;) Φυσικά αν έχετε καλό OIS δοκιμάστε αυτό http://www.myphone.gr/forum/showthread.php?p=7504843#post7504843 μήπως δείτε έτσι βελτίωση στις χαμηλού φωτισμού φωτογραφίες.
  12. http://content.myphone.gr/photo/full/68508/pt0qe5tk07gldxtgoqmj.png?today=1514228388 Το ADB ή Android Debug Bridge κάνει αυτό που λέει η ονομασία του εν ολίγοις και αποτελεί τον πιο αποτελεσματικό τρόπο να ελέγξεις την Android συσκευή σου με τη χρήση ενός PC. Mπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά αρχείων μέχρι και το τρέξιμο διάφορων scipts. Συχνά, είναι ο μόνος τρόπος να επικοινωνήσουμε με την συσκευή μας όταν κάτι δεν πάει καλά με το software. Είναι αρκετά παρόμοιο με τα Linux Commands, και σε αυτόν ακριβώς τον οδηγό θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε που χρησιμοποιείται η κάθε μια. Απαιτήσεις: Για να μπορέσεις να αλληλεπιδράσεις με αποτελεσματικό τρόπο με την συσκευή σου θα πρέπει να έχεις εγκατεστημένους τους ADB Drivers. Συχνά, ο κατασκευαστής της συσκευής σου θα τους προσφέρει μέσω της ιστοσελίδας του, σε διαφορετική περίπτωση μπορείτε να τους κατεβάσετε από το web. Το επόμενο που θα χρειαστείτε, είναι η ενεργοποίηση του USB debugging προκειμένου να λειτουργεί σωστά το ADB. Εφόσον έχουμε κάνει τα παραπάνω, εκκινείστε την εφαρμογή που κατεβάσατε και συνδέστε την συσκευή στο PC. Ας ξεκινήσουμε! Η σύνταξη adb [-d|-e|-s <serialNumber>] <command> Η σύνταξη είναι το format δηλαδή που ακολουθείται όταν δίνεις μια οδηγία στο σύστημα για να την αναγνωρίσει. Το -d, -e, -s είναι παράμετροι που ορίζουν τη συσκευή και στην οποία το adb shell θα πρέπει να κάνει tunnel τα commands. -d - (direct) Ορίζει ότι η συσκευή είναι συνδεδεμένη σε USB. -e - Ορίζει ότι τρέχει ένας emulator και το adb πρέπει να επικοινωνεί με τον emulator. -s - <serialnumber> Όταν υπάρχουν πολλές συσκευές, οι εντολές κατευθύνονται στην κάθε μια με τη χρήση του adb serial number. Commands: adb devices – Δείχνει όλες τις συσκευές στις οποίες μπορείς να τρέξεις το adb. adb help – Παρέχει υποστήριξη για τα ADB commands. adb install <path_to_apk> – Εγκαθιστά το apk file στην τοποθεσία που έχει οριστεί. adb pull <device> <local> – Αντιγράφει ένα αρχείο από τη συσκευή στο σύστημά σας. adb push <local> <device> – Αντιγράφει ένα αρχείο από το σύστημά σας στη συσκευή. adb logcat – Παρουσιάζει τα log data στην οθόνη. adb bugreport – Παρουσιάζει τα dumpsys, dumpstate και logcat data στην οθόνη. adb jdwp – Προβάλλει λίστα με τα JDWP processes στη συσκευή. adb get-state – Δείχνει την κατάσταση της συσκευής. adb wait-for-device – Είναι η εντολή που χρησιμοποιείται για προγραμματισμό της επόμενης εντολής. adb start-server – Ξεκινά το adb server process. adb kill-server – Σταματά το adb server process. adb shell – Ξεκινά το remote shell command console στη συσκευή και σας επιτρέπει να ελέγχετε τη συσκευή μέσω αυτού. forward <local> <device> – Κάνει forward τα socket connections από τα system ports στη συσκευή. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί με tcp και jdwp. ppp <tty> [parmeters] – Επιτρέπει PPP over USB connection. Σε κάθε περίπτωση αν δεν γνωρίζετε περι τίνος πρόκειται καλύτερα να μην ασχοληθείτε. ADB & FastBoot Commands για Android: adb reboot-bootloader – H εντολή σας πηγαίνει κατευθείαν στον bootloader. adb reboot-recovery – Η εντολή σας πηγαίνει γρήγορα σε recovery mode. adb fastboot – Ενεργοποιεί το fast boot mode στην Android συσκευή σας. fastboot flash <xxxxx>.zip – Μπορεί να κάνει flash ένα .zip file σε fastboot mode. fastboot flash recovery <xxxx.img> – Κάνει flash ένα recovery image. fastboot flash boot <xxxx.img> – Κάνει flash ένα kernel image. fastboot getvar cid – Δείχνει το CID της συσκευής. fastboot erase system/data/cache –Διαγράφει το σύστημα, τα δεδομένα και την cache. fastboot flash system/data/cache [system/cache/data .img] – Μπορεί να κάνει flash images συστήματος, data και cache στη συσκευή. fastboot oem get_identifier_token – Κάνει generate το device identification token. fastboot oem flash Unlock_code.bin – Κάνει unlock τον bootloader. fastboot oem lock – Κλειδώνει τον bootloader. [via]
  13. http://content.myphone.gr/photo/full/68481/sony-xperia-xz1-64gb.jpg Ορισμένα smartphones έχουν καλύτερη υποστήριξη από την κοινότητα του XDA Developers σε σχέση με άλλα smartphones, εξαιτίας της έλλειψης ενδιαφέροντος, των τεχνικών δυσκολιών ή και των δυο. Το Sony Xperia XZ1 είναι ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα. Έκανε το επίσημο ντεμπούτο του τον φετινό Αύγουστο, αλλά χρειάστηκε ορισμένο διάστημα ώσπου να μπορέσει να γίνει root. Συγκεκριμένα, ένα μέλος του XDA, ο N1ghtr08d αναφέρει ότι χρειάστηκαν λίγες ημέρες για να μπορέσει να το επιτύχει και έγραψε ένα σύντομο guide για αυτό. Η μέθοδός του περιλαμβάνει το Magisk, απαιτεί την εγκατάσταση μιας τροποποιημένης έκδοσης του TWRP και φυσικά τη χρήση custom kernel, αν και τα υπόλοιπα βήματα είναι σχετικά εύκολα. Από τη στιγμή που νιώθετε αρκετά άνετοι να χρησιμοποιήσετε το Android Debug Bridge για το format των δεδομένων και των flashing images, τότε μπορείτε να ξεκινήσετε. Να σημειώσουμε ότι αν επιλέξετε να κάνετε root στη συσκευή σας, θα χάσετε τα DRM Keys. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε features όπως το Track ID και το X-Reality. 1) Κατεβάστε το port του TWRP για τη συσκευή από εδώ https://1drv.ms/u/s!ArIkPsOU1wwNiXOBflFumDriqSEh 2) Κατεβάστε το port του Android+ kernel από εδώ (port του Android+ kernel που επιτρέπει στο Magisk να γίνει flashed) https://1drv.ms/u/s!ArIkPsOU1wwNiXQyTcw5TqVgifwr 3) Ενεργοποιήστε τα developer settings και το USB Debugging. 4) Συνδέστε τη συσκευή σας στο PC και ανοίξτε ένα παράθυρο εντολών, τρέξτε την εντολή ADB, adb reboot bootloader 5) Στο παράθυρο εντολών δώστε τις εντολές εντολές: fastboot flash recovery twrp-3.2.1-0-poplar-patchlevel-2017-11-05.img fastboot flash boot boot.img fastboot flash FOTAKernel boot.img (Προφανώς θα πρέπει να έχετε το boot image και το recovery στον ίδιο φάκελο με το ADB για να τα βρει αμέσως) 6) Θα πρέπει να περιμένετε λίγα λεπτά για το φλασάρισμα, μόλις ολοκληρωθεί δώστε την εντολή fastboot reboot 7) Κάντε επανεκκίνηση το σύστημα και έπειτα απενεργοποιήστε τη συσκευή. 8) Στη συνέχεια κάντε boot σε TWRP κρατώντας το power button + volume down μέχρι να δονηθεί η συσκευή, στη συνέχεια αφήστε το power αλλά κρατήστε το vol down μέχρι να δείτε την splash screen του TWRP. 9) Θα σας ζητήσει για ένα password προκειμένου να αποκρυπτογραφήσει το data partition. Το password είναι όποιο χρησιμοποιείτε στη lockscrenn. Αν δεν χρησιμοποιείτε κάποιο, τότε απλά είναι default_password. 10) Όταν βρίσκεστε μέσα στο TWRP κάντε flash την τελευταία έκδοση του Magisk και έπειτα επανεκκίνηση το σύστημα. Σε αυτό το σημείο μπορείτε να εγκαταστήσετε οποιοδήποτε root app. Ο χρήστης που ανέβασε τον οδηγό στο XDA Developers ανέφερε ότι εγκατέστησε τα Adaway 3.2, busybox, TiBu, και substratum χωρίς την ανάγκη του Andromeda και έτρεχαν απροβλημάτιστα. Όλα τα Attached Files του οδηγού τα βρίσκετε σε αυτό τον φάκελο: https://1drv.ms/f/s!ArIkPsOU1wwNiXKGPH7ahOyy8bl1 [via]
  14. http://content.myphone.gr/photo/full/68143/capture.jpg?today=1512921872 Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι το TWRP είναι μια από τις καλύτερες custom recovery επιλογές που υπάρχουν διαθέσιμες στους χρήστες του Android. Τα ευχάριστα νέα είναι ότι το επίσημο TWRP 3.2.0 έγινε διαθέσιμο για όλες τις Android συσκευές. Σχεδόν κάθε custom ROM μπορείτε να κάνετε flash. Σε αυτό το θέμα, θα δούμε πως μπορούμε εύκολα και γρήγορα να εγκαταστήσουμε το TWRP 3.2.0 recovery σε οποιαδήποτε Android συσκευή. Μέθοδος 1: Fastboot Αρχικά θα πρέπει να ενεργοποιήσετε το USB debugging στη συσκευή σας. Αυτό μπορεί να γίνει ανοίγοντας τα Settings και έπειτα τα developer options. Πατήστε επτά φορές το build number για να θέσετε τη συσκευή σας σε developer mode. Κατεβάστε το adb tool και στη συνέχεια το twrp από εδώ. Τοποθετήστε το αρχείο σε έναν φάκελο όπου το adb και το fastboot file βρίσκονται εγκατεστημένα. Μεταβείτε στο installation directory, ανοίξτε τον φάκελο ADB και στη συνέχεια ένα command window πιέζοντας και κρατώντας πατημένο το πλήκτρο shift και κάνοντας δεξί κλικ σε οποιοδήποτε σημείο αυτού του φακέλου. http://content.myphone.gr/photo/full/68144/cmd-6.jpg?today=1512921945 Συνδέστε πλέον το τηλέφωνό σας με το PC και κάντε επανεκκίνηση τη συσκευή σε fastboot mode πληκτρολογώντας adb reboot bootloader. Στη συνέχεια δώστε την εντολή fastboot devices για να διαπιστώσετε ότι όλα είναι ok. http://content.myphone.gr/photo/full/68145/2.jpg?today=1512922012 Αν σας επιστρέψει το serial number τότε όλα πάνε καλά. Πληκτρολογήστε την εντολή σωστά στο command prompt fastboot flash recovery recovery.img και στη συνέχεια πατήστε enter. Θα κάνει update το TWRP recovery σε v3.2.0. http://content.myphone.gr/photo/full/68146/3.jpg?today=1512922091 Τέλος δώστε την εντολή fastboot reboot στο command prompt για να γίνει επανεκκίνηση της συσκευής. Μέθοδος 2: (Flash TWRP Recovery zip file από Recovery) Για αυτή τη μέθοδο, θα χρειαστεί να έχετε κάνει root στη συσκευή σας. Κατεβάστε το TWRP 3.2.0 zip file. Επανεκκινήστε τη συσκευή σας σε recovery mode. Οι περισσότερες συσκευές μπορούν να μπούν σε αυτό το mode πατώντας και κρατώντας πατημένο το Power και το Volume Down. Τώρα, σε recovery mode, επιλέξτε το twrp.zip και κάντε flash το recovery. [via]
  15. http://content.myphone.gr/photo/full/68000/disable-any-bloatware-app-your-android-device-no-root-required-1280x600.jpg Σε καμιά περίπτωση δεν χρειαζόμαστε όλα τα προεγκατεστημένα apps που έχουμε στο smartphone μας. Με το να αφαιρέσεις τα apps που δεν χρησιμοποιείς, θα μπορέσεις να βελτιώσεις τις επιδόσεις του smartphone σου και να απελευθερώσεις χώρο. Και αυτό ακριβώς σκοπεύουμε να κάνουμε με αυτόν τον οδηγό, να δείξουμε πως μπορούμε να περιορίσουμε το bloatware που υπάρχει στο εσωτερικό της συσκευής μας. Bloatware είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται ευρέως και περιγράφει το λογισμικό που είναι γεμάτο features που δεν χρειάζεσαι και ως εκ τούτου αργό και μη αποδοτικό. Συνήθως οι εφαρμογές αυτές βρίσκονται προεγκατεστημένες στο λειτουργικό από τον κατασκευαστή και απλά καταναλώνουν μεγάλη ποσότητα μνήμης και αποθηκευτικού χώρου, χωρίς να χρειάζεται. Απενεργοποιώντας το bloatware – Γενικές οδηγίες Πολλά apps συνεχίζουν να καταναλώνουν πόρους συστήματος, παρά το γεγονός ότι δεν τα χρησιμοποιείς. Επίσης λαμβάνουν αρκετό χώρο και στο αποκαλούμενο συρτάρι εφαρμογών. Από το Android 4.0 και μετά, υπάρχει η επιλογή να τα απενεργοποιήσεις. Μεταβείτε στο Settings > Apps/Applications. Εδώ, στα περισσότερα τηλέφωνα υπάρχουν τρία tabs: All Apps, Disabled και Enabled. http://content.myphone.gr/photo/full/67973/bloat-w782.png Με την πίεση πάνω σε κάποιο app, ίσως διαπιστώσεις ότι κάποια μπορούν να απεγκατασταθούν. Αυτό μπορεί να συμβαίνει και με τα apps που έχεις κατεβάσει εσύ, αλλά και με το μη απαραίτητο bloatware. Ορισμένες όμως εφαρμογές, δεν μπορούν να απεγκατασταθούν ή να απενεργοποιηθούν, όπως τα Settings και αυτό, γιατί είναι απαραίτητο για το σύστημα του Android. Οτιδήποτε δεν εμπίπτει σε μια από τις πάνω κατηγορίες μπορούν να απενεργοποιηθούν, εκτός και αν βρίσκονται σε ένα προστατευμένο system partition. Ορισμένες εφαρμογές, όπως για παράδειγμα το Talkback που έχουμε στο παρακάτω screenshot, μπορεί να απενεργοποιηθεί, ενώ υπάρχει και η επιλογή για την απεγκατάσταση των ενημερώσεων, που θα επαναφέρει το app σε εργοστασιακή κατάσταση. http://content.myphone.gr/photo/full/67972/untitled.png Αν χρησιμοποιείς μια εφαρμογή τρίτων για emails, μπορείς την εκ προεπιλογή εφαρμογή του Android να την «εξαφανίσεις». Όταν απενεργοποιείς ένα app, το σύστημα σε προειδοποιεί ότι ορισμένα προγράμματα δεν θα λειτουργούν σωστά. Αυτό φυσικά αναφέρεται στα applications που βασίζονται σε αυτό το app για να λειτουργήσουν σωστά. Πως να διαγράψεις ή να απενεργοποιήσεις τα προεγκατεστημένα Samsung apps Το Samsung UI διαφοροποιείται από το stock Android με πολλούς τρόπους και έρχεται με μια εναλλακτική διαδικασία για την απενεργοποίηση των apps. Απλά ανοίξτε το App Drawer. Πιέστε παρατεταμένα σε οποιοδήποτε app για να προβληθεί στην οθόνη η σχετική δυνατότητα απενεργοποίησης της εφαρμογής, ή κάντε την απεγκατάσταση αν είναι εφικτό. http://content.myphone.gr/photo/full/67974/disablesamsungapps-w782.jpg Ένα απενεργοποιημένο app δεν μπορεί πλέον να τρέχει στο background και δεν θα λαμβάνει πλέον ενημερώσεις, εξαλείφοντας οποιαδήποτε κατανάλωση πόρων. Απεγκατάσταση και απενεργοποίηση των Google apps Στη συνέχεια ακολουθεί μια λίστα με Apps που μπορούν να απενεργοποιηθούν με ασφάλεια, δεδομένου ότι έχεις τις δικές σου εναλλακτικές. http://content.myphone.gr/photo/full/67975/capture.jpg Τι συμβαίνει αν απενεργοποιήσω ένα Android app; Όπως έχουμε ξαναπεί, από τη στιγμή που θα απενεργοποιήσεις ένα app, αυτό σταματά να εμφανίζεται στο app drawer, σταματά να λαμβάνει updates και δεν μπορεί πλέον να τρέχει στο background. Επιπροσθέτως, οποιοδήποτε app που εξαρτάται από αυτό που απενεργοποίησες, θα σταματήσει με τη σειρά του να λειτουργεί. Αν για παράδειγμα, απενεργοποιήσεις τα Google Play Services, πολλά system applications θα σταματήσουν, ενώ το πιθανό είναι ότι και άλλα apps θα αρχίσουν να συμπεριφέρονται παράξενα. Το Androidpit συνέταξε μια λίστα με εφαρμογές, που δεν προκαλούν παράπλευρες απώλειες στη συσκευή σου όταν θα τις απενεργοποιήσεις. Όπως επισημαίνει, η λίστα δεν μπορεί να θεωρηθεί σε καμιά περίπτωση πλήρης (βλέπε παραπάνω). Διάβασε ακόμη στο myphone.gr: Αφαίρεσε το bloatware από οποιαδήποτε συσκευή χωρίς root ES File Explorer Το ES File Explorer, είναι ένα πολύ καλό app, με το οποίο μπορείς να απαλλαχθείς από ορισμένες ενοχλητικές εφαρμογές. Όταν ανοίξεις το app, αυτό θα αρχίσει να προβάλλει έναν σύντομο οδηγό, σαν μια περιήγηση δηλαδή. Επιλέξτε το εικονίδιο στην πάνω αριστερή πλευρά για να ανοίξετε το menu. http://content.myphone.gr/photo/full/67976/how-to-uninstall-apps-app-uninstall-exfile-explorer-menu-w782.png Κάτω από το Library header, επιλέξτε το APP. Το ES File Explorer θα σας παρουσιάσει ένα overview των εφαρμογών που έχετε εγκαταστήσει. Αν πατήσεις πάνω σε μια εφαρμογή, θα έχεις την επιλογή να την διαγράψεις με τη χρήση του εικονιδίου του κάδου. http://content.myphone.gr/photo/full/67977/how-to-uninstall-apps-app-uninstall-exfile-explorer-group-delete-w782.png Με πληροφορίες από Androidpit
  16. http://content.myphone.gr/photo/full/67484/560655-how-to-use-google-s-advanced-protection-program.jpg?today=1510262848 Αν είστε από εκείνους τους χρήστες οι οποίοι ανησυχούν ιδιαιτέρως για την ασφάλεια των δεδομένων τους, το νέο Advanced Protection Program της Google, έχει σχεδιαστεί και υπόσχεται να θωρακίσει τον λογαριασμό σου, έναντι των hacks. Αν και το πρόγραμμα είναι διαθέσιμο για όλους, η Google επισημαίνει ότι προορίζεται κυρίως για χρήστες «υψηλού κινδύνου», όπως δημοσιογράφους, μέλη προσωπικού πολιτικών εκστρατειών αλλά και για όλους εκείνους οι οποίοι βρίσκονται συχνά στο επίκεντρο προσπαθειών phising. Για να το χρησιμοποιήσεις θα πρέπει να ξοδέψεις λίγα λεπτά από τον χρόνο σου και λίγα μετρητά. Αλλά ως αντάλλαγμα θα έχεις έναν αρκετά ασφαλές λογαριασμό. Ακολουθούν τα βήματα που θα πρέπει να ακολουθήσεις. 1. Security Keys. http://content.myphone.gr/photo/full/67485/560449-a-usb-security-key-inserted-into-a-laptop.jpg?today=1510262884 Ίσως η μεγαλύτερη αλλαγή με το Advanced Protection Program είναι η διαδικασία σύνδεσης. Όποτε συνδεθείς στο λογαριασμό σου από μια νέα συσκευή, θα πρέπει ως συνήθως να πληκτρολογήσεις το password σου. Αλλά τώρα, θα πρέπει να συνδέσεις και ένα USB security key που θα έχει γίνει registered με τον λογαριασμό σου. Αυτά τα security keys δημιουργούν ένα μοναδικό passcode που η Google το χρησιμοποιεί για να ξεκλειδώσει το λογαριασμό σου, προσφέροντας με αυτόν τον τρόπο ένα πρόσθετο επίπεδο ασφαλείας. Επομένως, ακόμη και αν ένας hacker καταφέρει να «κλέψει» το password σου, δεν θα μπορέσει να εισέλθει στον λογαριασμό σου χωρίς το security key. Λειτουργεί σαν το two-factor authentication σύστημα, αλλά απαιτεί φυσικό «κλειδί» και όχι μήνυμα κειμένου. Δυστυχώς τα security keys δεν είναι δωρεάν. Κοστίζουν περίπου 20 δολάρια και για να ενεργοποιήσεις το πρόγραμμα Advanced Protection Program θα χρειαστείς δυο, εκ των οποίων το ένα θα λειτουργεί σαν εφεδρικό. 2. Από που μπορώ να αγοράσω αυτά τα security keys; Αν δεν έχετε ήδη στην κατοχή σας μερικά security keys, η Google σας προτείνει αυτή μερικά. Ιδιαίτερα, σας συστήνει να αγοράσετε ένα με συνδεσιμότητα Bluetooth από την Feitian και ένα κανονικό USB Key από την Yubico. Η συνδεσιμότητα Bluetooth είναι πολύ σημαντική. Γιατί μπορεί τα PCs να εξοπλίζονται με θύρες USB, όχι όμως τα smartphones και τα tablets. Το security key της Feitian μπορεί να συνδεθεί στη φορητή συσκευή, μέσω Bluetooth. Για τους Android χρήστες, η Google συνεργάστηκε με την Yubico και προσφέρει έναντι του ποσού των 50 δολαρίων και τα δυο security keys. Ένα κανονικό USB key και ένα το οποίο μπορεί να συνδεθεί σε μια φορητή συσκευή με το NFC, μια τεχνολογία που υποστηρίζουν αρκετά Android smartphones και tablets. Το μόνο μειονέκτημα, είναι ότι το key της Yubico δεν μπορεί να λειτουργήσει με iOS συσκευές. Οι χρήστες συσκευών Apple θα πρέπει να αγοράσουν ένα Bluetooth enabled security key. 3. Η διαδικασία του register http://content.myphone.gr/photo/full/67486/560445-registering-a-security-key-for-google-s-advanced-protection-program.png?today=1510262921 Μόλις σου αποσταλούν τα δυο security keys, ενεργοποίησε το Advanced Protection Program. Θα σου ζητήσει να συνδεθείς στον λογαριασμό Google σου και να καταχωρήσεις και τα δυο τα security keys. Η διαδικασία είναι πολύ εύκολη. Αν βρίσκεσαι σε ένα laptop, εισήγαγε το security key στο USB drive. Αν υπάρχει κάποιο πλήκτρο πάνω στο key, πίεσέ το. Η Google θα πρέπει να το αναγνωρίσει και έπειτα θα προβεί στην κατοχύρωσή του στο λογαριασμό. Μπορείς επίσης να ενεργοποιήσεις το πρόγραμμα μέσω του smartphone σου με security keys που θα έχουν Bluetooth ή NFC. Εδώ θα πρέπει να κάνουμε μια σημαντική διευκρίνηση για τους χρήστες iOS. Θα πρέπει να κατεβάσετε ένα πρόσθετο app που αποκαλείται Google Smart Lock, προκειμένου να συνδέσεις το Bluetooth security key με το Google account. 4. Υπάρχουν κάποια μειονεκτήματα στη χρήση του; Έχοντας συνδέσει και τα δυο keys, στη συνέχεια η Google θα σου εμφανίσει μια σελίδα που θα σου εξηγεί τους περιορισμούς του προγράμματος. Ανάμεσα στις αλλαγές που εισάγει, είναι ότι όλα τα τρίτα apps, όπως το Apple Mail δεν θα μπορούν να αποκτήσουν πρόσβαση στο Gmail ή στα δεδομένα του Google Drive. Αυτό σχεδιάστηκε, ως μια πρόσθετη μέθοδο ασφαλείας, προκειμένου να μην επιτρέψει σε κάποιον hacker να δημιουργήσει fake apps που θα σε ξεγελάσουν και θα σου ζητήσουν πρόσβαση. Ωστόσο, αυτό όμως μπορεί να κάνει πολλούς χρήστες να μην θέλουν να ενεργοποιήσουν τα πρόσθετα μέτρα ασφαλείας, οι οποίοι βασίζονται σε λογισμικό τρίτων για να δουν τα email τους. Επιπλέον, θα πρέπει να επισημάνουμε, πως η Google προειδοποιεί ότι το account recovery θα χρειαστεί ορισμένες πρόσθετες ημέρες σε περίπτωση που χάσεις την πρόσβαση στο λογαριασμό σου. Σε διαφορετική περίπτωση, ετοιμάσου να μπεις σε μπελάδες. Μόλις ενεργοποιηθεί το πρόγραμμα, ετοιμάσου να χρησιμοποιήσεις το security key ξανά. Σαν ένα μέτρο ασφαλείας, η Google θα σε αποσυνδέσει από όλες τις άλλες συσκευές από τις οποίες έχεις κάνει sign in στο Google λογαριασμό σου. Αυτό σημαίνει, ότι θα πρέπει να ξανακάνεις sign in σε κάθε συσκευή, πληκτρολογώντας το Password σου και έπειτα το securitykey. Αλλά χρειάζεσαι το security key μόνο την πρώτη φορά. Μέσα από τα account settings μπορείς επίσης να προσθέσεις ή να αφαιρέσεις ένα security key. Οι επιλογές αυτές θα σου χρειαστούν στην περίπτωση που το laptop σου κλαπεί, ή χάσεις κάποιο security key. Επίσης, μπορείς να απενεργοποιήσεις εντελώς το Advanced Protection Program και να επιστρέψεις στην εκ προεπιλογής διαδικασία σύνδεσης στον Google λογαριασμό σου. Με πληροφορίες από PC Mag.
  17. http://content.myphone.gr/photo/full/67436/oreo.jpg?today=1510088409 Η Google μπορεί να παρουσίασε τα νέα Pixel 2 και Pixel 2XL με Android 8.0, αλλά ήδη έχουμε αποκτήσει μια πρώτη άποψη για την επόμενη έκδοση του Android. Αυτή τη στιγμή, το Android 8.1 Oreo είναι διαθέσιμο ως developer preview με την τελική έκδοση να αναμένεται να κάνει το επίσημο ντεμπούτο της πριν από το τέλος τους έτους. Αν για οποιοδήποτε λόγο, δεν γνωρίζετε τη διαδικασία συμμετοχής στο Android Beta program, μπορείτε να πραγματοποιήσετε φλασάρισμα του Android 8 στην υποστηριζόμενη συσκευή που έχετε στην κατοχή σας. Επομένως, ποιες συσκευές υποστηρίζονται από το Android 8.1 Oreo; Τα Google Pixel 2, Pixel 2 XL, Pixel, Pixel XL, Pixel C, Nexus 6P και Nexus 5X. Πόσο εύκολο όμως είναι το φλασάρισμα; Αρκετά και σε αυτό υπόσχεται να βοηθήσει και ο συγκεκριμένος οδηγός. Τι θα χρειαστείς πριν ξεκινήσουμε; Μια συμβατή Nexus ή Pixel συσκευή, μαζί με ένα καλώδιο USB για να το συνδέσετε στον υπολογιστή. Το Android SDK να έχετε εγκαταστήσει με τις εντολές ADB και Fastboot να λειτουργούν κανονικά. Θα χρειαστείτε επίσης το κατάλληλο factory image για την συσκευή σου. Μπορείς να το κατεβάσεις από εδώ και να διασφαλίσεις ότι είναι το σωστό, για να μην μπλέκεις με προβλήματα. Χρειάζεσαι ένα πρόγραμμα το οποίο να μπορεί να χειριστεί αρχεία .tgz και .tar. Θα πρέπει να ξεκλειδώσεις και τον bootloader. Να σημειωθεί ότι θα διαγραφούν όλα τα δεδομένα. Διασφαλίστε ότι θα έχετε πάρει ένα πλήρες backup αυτών. Ξεκλειδώνοντας τον bootloader Πριν ξεκινήσουμε, αν η συσκευή σας δεν έχει ξεκλειδωθεί ποτέ, θα χρειαστεί να κάνετε μερικά πρόσθετα βήματα πριν την εγκατάσταση του Android Oreo. Θυμηθείτε, ότι το ξεκλείδωμα του Bootloader θα οδηγήσει στην απώλεια όλων των δεδομένων σας. 1. Ενεργοποιήστε τα developers options στη συσκευή σας. Μεταβείτε στην ενότητα About Phone και πατήστε επτά φορές στο Build Number. 2. Από εκεί, ενεργοποιήστε το USB Debugging και το OEM unlock στα Nexus/Pixel smartphones. 3. Συνδέστε τη συσκευή σας στο PC μέσω USB. 4. Ανοίξτε ένα παράθυρο εντολών. 5. Εκκινήστε τη συσκευή σε bootloader mode μέσω της χρήσης αυτής της εντολής adb reboot bootloader. 6. Η συσκευή σας θα κάνει εκκίνηση σε bootloader mode. Πληκτρολογήστε το fastboot flashing unlock. 7. Για την οικογένεια συσκευών Pixel θα μεταφερθείτε σε μια οθόνη που θα σας ζητά την επιβεβαίωση. Πιέστε τα πλήκτρα αύξησης της έντασης και της εκκίνησης για να το επιλέξετε. Αυτό θα εκκινήσει την διαδικασία ξεκλειδώματος του bootloader. 8. Η συσκευή θα κάνει επανεκκίνηση σε bootloader mode. Τώρα πληκτρολογήστε το fastboot reboot. 9. Κατά τη διάρκεια του reboot, η συσκευή θα κάνει factory reset. Αυτό ήταν. Πως να εγκαταστήσεις το Android Oreo σε μια Nexus ή μια Pixel συσκευή http://content.myphone.gr/photo/full/67437/fastboot-840x490.jpg?today=1510088461 1. Αν δεν βρίσκεστε στο bootloader menu θα πρέπει να επιστρέψετε σε αυτό. Από εκεί θα μπορείτε να δοκιμάσετε αν η συσκευή σας και το PC επικοινωνούν σωστά, πληκτρολογώντας την εντολή fastboot devices. Αν επιστρέφει τον σειριακό κωδικό τότε είναι όλα εντάξει, αν όχι με λίγο google search ελπίζουμε να λυθεί το πρόβλημα. 2. Στη συνέχεια, θα πρέπει να προετοιμάσετε το factory image που κατεβάσατε πριν. Στη συσκευή σας χρησιμοποιήστε το 7zip για να κάνετε extract το .tgz αρχείο που κατεβάσετε. Στη συνέχεια κάντε extract το αρχείο .tar. Όταν ολοκληρώσετε την διαδικασία, θα έχετε έναν φάκελο με αρκετά αρχεία μέσα σε αυτόν. 3. Αντιγράψτε όλα αυτά τα αρχεία και επικολλήστε στα στον φάκελο platfrom tools στο Android SDK. Πρέπει να βρίσκετε στο C drive/ Program Files (X86). Κάντε διπλό κλικ στο Windows Batch File. 4. Σε αυτό το σημείο, θα αναδυθεί ένα παράθυρο και θα αρχίσει η εγκατάσταση. Μην αποσυνδέσετε τη συσκευή για κανέναν λόγο. 5. Μόλις ολοκληρωθεί η εγκατάσταση, η συσκευή θα εκκινήσει και θα πρέπει να βλέπετε το boot animation του Android O. Περισσότερα εδώ
  18. http://content.myphone.gr/photo/full/67226/one-handed-mode-xda-810x298-c.png?today=1509491148 Όλο και περισσότεροι κατασκευαστές smartphone διαθέτουν συσκευές με όλο και μεγαλύτερες οθόνες, που μερικοί καταναλωτές, το βρίσκουν δύσκολο να χρησιμοποιήσουν το smartphone τους με το ένα χέρι. Και, αν και μερικές βασικές δραστηριότητες, όπως το scroll μπορεί να γίνει με το ένα χέρι, το να φθάσεις στην κορυφή της οθόνης για να κατεβάσεις προς τα κάτω το status bar μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα δύσκολη υπόθεση. Ορισμένοι κατασκευαστές, όπως η Apple, Samsung, Xiaomi, Huawei και LG προσφέρουν μια εναλλακτική λύση, ενσωματώνοντας ένα χαρακτηριστικό που λύνει το πρόβλημα. Δεν συμβαίνει το ίδιο με κάθε smartphone που κυκλοφορεί εκεί έξω. Για το λόγο αυτό, η ομάδα του XDA Developers εργάστηκε σκληρά και μας παρουσιάζει ένα feature που δίνει λύση στο πρόβλημα αυτό, σε οποιαδήποτε unrooted συσκευή. Ο λόγος, για το One Handed Mode by XDA. Στην ουσία πρόκειται για ένα app με το οποίο μπορείς να φθάσεις τα πλήκτρα/επιλογές οποιουδήποτε app ή status bar. Ένα bubble στην οθόνη σας ακολουθεί στην οθόνη για να σας επιτρέψει να ενεργοποιήσετε την One Handed Mode, όποτε το θελήσετε. Απλά πατήστε το πλήκτρο και το περιεχόμενο της οθόνης θα κατέβει προς τα κάτω, προκειμένου να καταστήσει ευκολότερη τη χρήση της συσκευής σας με το ένα χέρι. Το bubble μπορεί να μετακινηθεί με παρατεταμένη πίεση σε αυτό, ενώ μπορεί να αφαιρεθεί και τελείως, αν αποφασίσετε ότι δεν θέλετε να εμφανίζεται στην οθόνη πλέον. Και το καλύτερο; Είναι ότι δεν απαιτεί root. Σύμφωνα με το XDA Developers, αποτελεί την μόνη εφαρμογή στο Google Play που σου επιτρέπει να κάνεις κάτι τέτοιο. Κάθε άλλη επιλογή, απαιτεί root με ή χωρίς το Xposed Framework εγκατεστημένο. Γιατί ορισμένες εφαρμογές δεν λειτουργούν σωστά; Δυστυχώς, κάθε εφαρμογή, θα διαχειριστεί ξεχωριστά τη λειτουργία one handed. Όπως εξηγεί το XDA Developers, γνωρίζουν τον τρόπο να κάνουν κάθε εφαρμογή να λειτουργεί σωστά, αλλά θέλουν πρώτα να διαπιστώσουν το ενδιαφέρον προκειμένου να προβούν στην περαιτέρω ανάπτυξή του. Ποιες συσκευές υποστηρίζονται; Οποιαδήποτε Android συσκευή με Android 4.3 και άνω. Θυμηθείτε όμως, αυτή η εφαρμογή προορίζεται για συσκευές που δεν προσφέρουν παρόμοιο feature ήδη. Άλλωστε δεν έχει νόημα η εγκατάστασή του σε εκείνες τις συσκευές. Κατέβασε την εφαρμογή από το Google Play και μάθετε περισσότερα στην ιστοσελίδα του XDA Developers. kumpour - myphone.gr 1/11/2017 http://content.myphone.gr/photo/full/66956/photo.png
  19. http://content.myphone.gr/photo/full/67177/90917855-whatsapp.jpg Το συγκεκριμένο σύντομο how-to έχει σκοπό να σου δείξει πως μπορείς να απαντήσεις σε ένα Whatsapp μήνυμα χωρίς να εμφανιστείς online. Έχεις αγνοήσει κάποιες φορές ένα μήνυμα για να μην δείξεις στις επαφές σου ότι είναι online; Σε μια επαφή για παράδειγμα που περιμένει απάντηση από εσένα, αλλά δεν σκοπεύεις να απαντήσεις επειδή απλά δεν θέλεις να ξεκινήσεις μια αρκετά μεγάλη συζήτηση; Υπάρχει τρόπος να αποφύγεις μια τέτοια κατάσταση, επομένως εδώ έχουμε δυο tricks που θα σου επιτρέψουν να απαντήσεις σε ένα μήνυμα χωρίς να εμφανιστείς online. Απαντήστε από μια ειδοποίηση ή από το smartwatch σου http://content.myphone.gr/photo/full/67178/androidpit-whatsapp-free-1-w782.jpg Αν έχετε μια συσκευή που τρέχει Nougat, ο πιο εύκολος τρόπος είναι να απαντήσετε απευθείας από την ειδοποίηση. Ανοίξτε το drop-down menu και απαντήστε στο μήνυμα χωρίς να ανοίξετε την εφαρμογή, αλλά αντίθετα πατήστε το πλήκτρο Reply της ειδοποίησης. Αν έχετε ένα Android Wear smartwatch, μπορείτε να απαντήσετε στα μηνύματα του WhatsApp απευθείας από το ρολόι, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι δεν θα εμφανιστείτε online. Απάντησε εκτός δικτύου Απενεργοποίησε το Wi-Fi και τη σύνδεση στο δίκτυο κινητής στο smartphone σου. Άνοιξε το Whatsapp και τη συζήτηση που σε ενδιαφέρει. Γράψε το μήνυμα. Κλείσε το Whatsapp Ενεργοποίησε ξανά το Wi-Fi ή το δίκτυο κινητής Το WhatsApp θα στείλει το μήνυμα, χωρίς να εμφανιστείς online. Το androidpit αναφέρει ότι μπορείς να δεις τα μηνύματα του Whatsapp, Telegram, Viber και Facebook Messenger, χωρίς να εμφανίζεσαι online, με μια εφαρμογή, το Unseen. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορείς να απαντήσεις στα μηνύματα, αλλά μόνο να τα διαβάσεις χωρίς οι άλλοι να το γνωρίζουν. kumpour - myphone.gr 29/10/2017 http://content.myphone.gr/photo/full/66956/photo.png
  20. http://content.myphone.gr/photo/full/67139/aa-imgur-galaxy-s8-burn-in-840x472.jpg?today=1509103102 Αν τύχει και συζητάς με τους φίλους σου τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα χρήσης της τεχνολογία LCD έναντι της OLED, κάπου εκεί σχεδόν σίγουρα θα ανακύψει το θέμα του φαινόμενο των OLED screen burn in. Σίγουρα σε αυτή την υποθετική συζήτηση, θα ακουστούν και μερικά πράγματα που μπορεί να μην ισχύουν. Σκοπός του άρθρου αυτού είναι να εξηγήσει τι είναι το screen burn in, γιατί συμβαίνει και τι μπορεί να κάνει ο χρήστης για να το αποφύγει. 1. Τι είναι το screen burn in; Αρχικά, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι ο όρος burn-in είναι λίγο παραπλανητικός, καθώς δεν υπάρχει κάποιους είδους ανάφλεξη της οθόνης ή αύξηση της θερμοκρασίας, όπως μπορεί να προσιδιάζει ο αγγλικός όρος. Αντίθετα ο όρος χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον μόνιμο αποχρωματισμό σε οποιοδήποτε μέρος του panel. Η οθόνη συνεχίζει να λειτουργεί σωστά, αλλά υπάρχει μια εμφανή ghost εικόνα που παραμένει όταν η οθόνη είναι ενεργή. Για να θεωρηθούν ως burn in, τα artifacts θα πρέπει να είναι μόνιμα. Πρόκειται κυρίως για ένα πρόβλημα που αφορά το hardware της συσκευής και όχι ένα glitch που μπορεί να προκαλείται από ένα software ή από τον driver της οθόνης. Ο όρος τοποθετείται χρονικά αρκετά παλαιά και πιο συγκεκριμένα στα CRT monitors. Αλλά και τα LCD panels μπορούν να εμφανίσουν παρόμοια προβλήματα, αν και είναι πιο σπάνια, εξαιτίας του τρόπου που λειτουργούν οι οθόνες LCD. Το ίδιο ισχύει και με τα OLED panels. Αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολο να το αντιληφθείτε, εκτός αν ξέρετε για τι ψάχνετε, ενώ απαιτεί να έχετε για πολύ ώρα την οθόνη ανοιχτή για να το διαπιστώσετε. Στα smartphones, το φαινόμενο burn in στις περισσότερες περιπτώσεις σχετίζεται με τα navigation buttons και τη notification bar. 2. Γιατί εμφανίζεται το συγκεκριμένο φαινόμενο; Καθώς τα μέρη της οθόνης που παράγουν το φως «γερνούν» με την πάροδο του χρόνου, η φωτεινότητα μεταβάλλεται και έτσι η αναπαραγωγή των χρωμάτων των panels σταδιακά αλλάζει. Όλες οι οθόνες αντιμετωπίζουν σε κάποιο βαθμό αλλαγή του χρώματος με την πάροδο του χρόνου, αν και αυτό είναι κάτι που μπορεί να μετριαστεί με κάποιο software. Όσον αφορά τα σύγχρονα smartphones, το screen burn in μπορεί να εμφανιστεί, ως αποτέλεσμα της διαφορετικής διάρκειας ζωής, μεταξύ των πράσινων, κόκκινων και μπλέ LED subpixels που χρησιμοποιούνται στα OLED panels. Όπως αναφέραμε και προηγουμένως, συγκεκριμένες περιοχές της οθόνης που σπάνια αλλάζουν, όπως η περιοχή των navigation buttons ή της notification bar είναι το πιο πιθανό να εμφανίσουν τέτοιου είδους προβλήματα. Αυτό συμβαίνει επειδή αυτές οι περιοχές, απεικονίζουν συνεχώς ένα χρώμα ή κείμενο, ενώ οι υπόλοιπες παράγουν τυχαία χρώματα ανάλογα με τα sites, τα videos και τις εφαρμογές που επισκέπτεστε, παρακολουθείτε και χρησιμοποιείτε. Αν θέλουμε κάπως να το εξηγήσουμε πιο τεχνικά, θα πρέπει να αναφέρουμε πως το πρόβλημα είναι ότι τα μπλε LEDs έχουν μικρότερο luminous efficiency από τα κόκκινα ή τα πράσινα pixels. Αυτό σημαίνει ότι για ένα pixel, ένα μπλε LED χρειάζεται περισσότερο ρεύμα για να φθάσει την φωτεινότητα των αντίστοιχων κόκκινων ή πράσινων. Το μεγαλύτερο ρεύμα, συμβάλλει στη μείωση της διάρκειας της ζωής του. Επομένως, αν ένα μέρος της οθόνης προβάλλει συνεχώς μια μπλε ή άσπρη οθόνη, θα μειωθεί πιο σύντομα η διάρκεια ζωής των pixel της περιοχής αυτής σε σχέση με άλλες. 3. Πως μπορούμε να το αποφύγουμε ένα τέτοιο πρόβλημα; Σε αυτό το στάδιο οι κατασκευαστές γνωρίζουν και ήδη έχουν λάβει μια σειρά από μέτρα για να αποφεύγονται. Για παράδειγμα η Samsung, κάνοντας το μπλε subpixel μεγαλύτερο, απαιτεί λιγότερο ρεύμα για να παρέχει τον απαιτητό φωτισμό. Κάτι τέτοιο δεν έχει επίδραση στη διάρκεια της ζωής του με αποτέλεσμα να χρειάζεται πολύ περισσότερο χρόνο για να εμφανιστεί ένα τέτοιο πρόβλημα. Βέβαια, κάτι τέτοιο δεν διορθώνει το πρόβλημα στη ρίζα του, αλλά χρειάζεται πολύ περισσότερο χρόνο για να γίνει αντιληπτό κάτι τέτοιο. Υπάρχουν και software λύσεις στο πρόβλημα. Για παράδειγμα οι κατασκευαστές του Android Wear ενεργοποιούν το burn protection. Με αυτή τη λειτουργία, περιοδικά μετατοπίζει το περιεχόμενο κατά λίγα pixel. Έτσι επιτυγχάνεται, τα pixels να παρουσιάζουν διαφορετικά χρώματα για ίδιο χρονικό διάστημα. Τα smartphones, τα οποία εξοπλίζονται με το χαρακτηριστικό Always On Display, όπως το Galaxy S8, ακολουθούν και αυτά μια παρόμοια τακτική. 4. Τι μπορώ όμως να κάνω εγώ; Αν η οθόνη, εμφανίζει προβλήματα burn in, δεν υπάρχουν και πολλά πράγματα που θα πρέπει να κάνετε. Υπάρχουν αρκετά apps στο Play Store που υπόσχονται να κάνουν δουλειά, αλλά μην περιμένετε εντυπωσιακά αποτελέσματα. Αν έχετε ανησυχίες σχετικά με το θέμα αυτό υπάρχουν κάποια βήματα που θα σε βοηθήσει να προλάβεις το ghosting effect: Διατήρησε σε χαμηλά επίπεδα τη φωτεινότητα. Η αυξημένη φωτεινότητα μειώνει τη διάρκεια ζωής των LED. Μειώστε τη διάρκεια που η οθόνη θα σβήνει. Με το να απενεργοποιήσετε την οθόνη όταν δεν την χρειάζεστε, βοηθάει στην πρόληψη της εμφάνισης των στατικών εικόνων. Χρησιμοποιείστε το Immersive Mode, όπου βέβαια αυτό είναι εφικτό. Αυτό κρύβει το notification bar, με αποτέλεσμα να μην προβάλλονται στατικά εικονίδια. Εναλλακτικά επιλέξτε έναν launcher που προσφέρει αυτή τη δυνατότητα. Επιλέξτε ένα wallpaper με πιο σκοτεινά χρώματα και αλλάξτε το συχνά. Χρησιμοποιείστε πληκτρολόγια με σκούρα θέματα. Βέβαια το screen burn in δεν είναι κάτι που θα πρέπει να σας απασχολεί ιδιαίτερα, αν ψάχνετε να αγοράσετε ένα καινούργιο smartphone με OLED οθόνη, άλλωστε είναι εξαιρετικά σπάνιο να εμφανιστεί ένα τέτοιο πρόβλημα. Απλά μην έχετε μια στατική εικόνα 24/7 με τη φωτεινότητα στο max. Με πληροφορίες από androidauthority.com kumpour - myphone.gr 27/10/2017 http://content.myphone.gr/photo/full/66956/photo.png
  21. http://content.myphone.gr/photo/full/66653/dual-booting.jpg?today=1507384845 Στον σημερινό οδηγό μας θα έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε το πρώτο Dualboot project για το Galaxy Note 8 το οποίο δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο XDA Developers. Αφορά συσκευές που έρχονται με Exynos επεξεργαστή και στην ουσία σου επιτρέπει να εγκαταστήσεις πολλές ROMs στη συσκευή σου. Λειτουργεί με patching των scripts εγκατάστασης της δευτερεύουσας ROM και του boot image για να μπορέσεις να φορτώσεις τα αρχεία της ROM από μια δευτερεύουσα θέση (/system/multiboot, /cache/multiboot, and /data/multiboot). Εξαιτίας του τρόπου υλοποίησής του, δεν είναι απαραίτητες αλλαγές στην πρωτεύουσα ROM. Τι είναι συγκεκριμένα το DualBootPatcher; Το DualBootPatcher είναι ένα ανοικτού κώδικα app που επιτρέπει την εγκατάσταση πολλών ROMs σε μια και μόνο Android συσκευή. Λειτουργεί άψογα με τον τρέχοντα κώδικα και δεν απαιτείται κάποια τροποποίηση στη ROM προκειμένου να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την διαδικασία. Σύμφωνα με το XDA Developers αυτή τη στιγμή υπάρχουν 250+ υποστηριζόμενες συσκευές και οι διάφορες εκδόσεις αυτών. Σημαντική διευκρίνηση: Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι αν αποφασίσετε να ακολουθήσετε την διαδικασία που περιγράφουμε παρακάτω χάνετε την εγγύηση της συσκευής σας. Επιπλέον, το Myphone.gr δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνο για τυχόν πρόβλημα που εμφανίσει η συσκευή σας, ως αποτέλεσμα λανθασμένης επιτέλεσης της διαδικασίας. Συνεχίστε, αποκλειστικά με δική σας ευθύνη. Απαιτήσεις: Custom Recovery (TWRP) Μια ROM Το Dual Boot Patcher app και το DualBootUtilities.zip. Για να κατεβάσετε τα αρχεία αυτά δείτε παρακάτω. Τι ακριβώς κάνει η εφαρμογή; Η εφαρμογή κάνει patch: Custom Kernels για dual-boot support ROMs για να μπορούν να εγκατασταθούν ως δευτερεύουσες Google Apps packages για AOSP-based ROMs SuperSU έτσι ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη δευτερεύουσα ROM. Πως να χρησιμοποιήσεις την εφαρμογή; • Κατεβάστε, εγκαταστήστε και ανοίξτε την εφαρμογή. • Κάντε swipe στα δεξιά για να ανοίξει το μενού. Πιέστε στο ROMs. Τώρα, αν είναι η πρώτη φορά που το χρησιμοποιείτε σας ρωτήσει αν θέλετε να ρυθμίσετε το Kernel, κάτι το οποίο πρέπει να γίνει. • Αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία, πηγαίνετε στην ενότητα ROM Settings και επιλέξτε Update Ramdisk. Θα την αναβαθμίσει και θα σας ζητήσει να κάνετε Reboot. Πιέστε Reboot Now ή Reboot later. • Τώρα κατεβάστε οποιαδήποτε ROM θέλετε, ανοίξτε το app, ανοίξτε το menu, ανοίξτε το Patch Zip file από το μενού. Βεβαιωθείτε ότι η συσκευή σας έχει τεθεί σε (greatlte) και κάτω από το Partition configuration επιλέξτε secondary (θα εγκαταστήσει την δεύτερη ROM στο /system). Πιέστε συνέχεια και έπειτα επιλέξτε που θέλετε να αποθηκευθεί το αρχείο που έγινε patched. Θα δείτε το αρχείο να έχει μπει «στη σειρά», επιλέξτε Confirm από πάνω δεξιά. • Το app θα κάνει patch το zip. Μόλις αυτό γίνει, επιστρέψτε στις ROMs. • Πιέστε στο Flash zip files (το μεγάλο ροζ κουμπί κάτω δεξιά. Κάντε click στο ρόζ + πλήκτρο για να προσθέσετε το zip αρχείο που έγινε προηγουμένως patched. • Αναζητήστε και εντοπίστε το αρχείο που κάνατε patch λίγο παραπάνω. Πατήστε πάνω στο αρχείο και επιλέξτε Keep Location. Τώρα επιβεβαιώστε το flash με το πλήκτρο που βρίσκετε στην πάνω δεξιά πλευρά. (Μπορείτε να εγκαταστήσετε τα patched zip αρχεία και σε recovery). • Πλέον θα ανοίξει το terminal και θα ξεκινήσει το flashing του αρχείου. Αυτό απαιτεί την υπομονή σας. Μόλις ολοκληρωθεί, θα σας ενημερώνει ότι η διαδικασία υπήρξε επιτυχής. Κάντε κλικ στο back για να μεταφερθείτε πίσω και πλέον θα δείτε τη νέα εγκατεστημένη ROM μαζί με την κύρια ROM. • Τώρα μπορείτε να κάνετε επανεκκίνηση και να περιμένετε μέχρι να ολοκληρωθεί το πρώτο boot της δευτερεύουσας ROM. Εγκαταστήστε το Dualbootpatcher.apk ώστε να μπορείτε εύκολα και γρήγορα να προβείτε σε εναλλαγή των ROMs. Υπάρχει όμως και άλλος τρόπος να γίνει αυτό. Κάντε flash το DualbootUtilities.zip και πραγματοποιείστε εναλλαγή ROM χειροκίνητα. Partitions Configurations: Ο patcher προσφέρει αρκετές θέσεις για την εγκατάσταση ROMs • Primary: Χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο για την εγκατάσταση ενός zip στην πρωτεύουσα ROM. Δεν απαιτείται, αλλά προτείνεται καθώς περιέχει κώδικα που αποτρέπει το zip από το να εγκατασταθεί και να επηρεάσει άλλες ROMs. • Dual: Dual/Secondary είναι η πρώτη multiboot θέση εγκατάστασης. Εγκαθίσταται στο partition του συστήματος. Πρόκειται για ένα καλό σημείο για την εγκατάσταση μιας δευτερεύουσας ROM, επειδή δεν καταλαμβάνει καθόλου χώρου πέρα από τον εσωτερικό. • Multislots: Υπάρχουν τρία multislots: multi-slot-1, multi-slot-2, multi-slot-3. Στην περίπτωση αυτή εγκαθίσταται στο cache partition. Προορίζεται κυρίως για συσκευές, όπως το Galaxy S4, που έχουν ένα αρκετά μεγάλο cache partition. • Data Slots: Μπορεί να υπάρχει απεριόριστος αριθμός data slots. Εγκαθίστανται στο partition των δεδομένων και καταλαμβάνουν τον εσωτερικό αποθηκευτικό χώρο. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για συσκευές όπου το system partition είναι σχεδόν πλήρες και το cache partition είναι μικρό. Αυτά τα slots φέρουν τις ονομασίες «data-slot-[id] όπου id μπαίνει κάτι που εσείς ορίζετε στο app. • Extsd – slots: Μπορεί να υπάρχει απεριόριστος αριθμός extsd-slots. Εγκαθίστανται στην εξωτερική SD κάρτα, που είναι ιδιαίτερα χρήσιμο, καθώς κρατά την ROM εκτός εσωτερικού αποθηκευτικού χώρου. Σημειώστε εδώ ότι τα data files της ROM συνεχίζουν να αποθηκεύονται στο data partition. Πως να κάνω boot σε άλλη ROM; • Μεταβείτε στην ενότητα ROMs της εφαρμογής • Κάντε κλικ στη ROM που θα θέλατε να κάνετε boot. Θα πρέπει να βλέπετε ένα μήνυμα Switching ROM. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα θα δείτε ένα μήνυμα που σας ενημερώνει ότι η αλλαγή της ROM ήταν επιτυχής. Πλέον, κάντε μια απλή επανεκκίνηση της συσκευής και αυτή θα μεταβεί στη ROM που επιλέξατε προηγουμένως. Θα πρέπει να εγκαταστήσετε το App σε όλες τις ROMs που θέλετε να εγκαταστήσετε, αλλιώς δεν θα μπορείτε να κάνετε boot στις άλλες ROMs. Apps / Data sharing: Το DualBootPatcher πολύ πρόσφατα έλαβε υποστήριξη για sharing apps και των δεδομένων αυτών των εφαρμογών μεταξύ των ROMs. Ίσως το sharing που χρησιμοποιούμε αυτή τη στιγμή σαν όρος να είναι κάπως παραπλανητικός. Το feauture αυτό στην πραγματικότητα κάνει το Android να φορτώνει τα shared apps και τα δεδομένα από μια κεντρική τοποθεσία /data/multiboot/_appsharing. Επομένως, δεν κάνετε sharing των apps από μια ROM σε μια άλλη. Οι ROMs απλώς φορτώνουν τα apps από μια shared τοποθεσία. Για να χρησιμοποιήσετε το app sharing ακολουθήστε αυτά τα βήματα σε κάθε ROM που θέλετε να χρησιμοποιήσετε το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό: 1. Εγκαταστήστε την επιθυμητή εφαρμογή 2. Ανοίξτε την εφαρμογή DualBootPatcher και μεταβείτε στο App Sharing του navigation drawer. 3. Ενεργοποιείστε το individual app sharing 4. Πιέστε στο Manage shared applications και ενεργοποιείστε το APK/data sharing για κάθε app. Μπορείτε να κατεβάσετε τα προγράμματα που αναφέρονται από εδώ. Τις πληροφορίες για την σύνταξη του οδηγού, αντλήσαμε από το XDA Developers. Για ακόμη περισσότερες πληροφορίες συμβουλευθείτε τον σύνδεσμο της πηγής Αν σου άρεσε ο οδηγός ακολούθησε μας στο Facebook με ένα like.
  22. http://content.myphone.gr/photo/full/66544/imgonline-com-ua-twotoone-eqxn228cvviv.jpg?today=1506951754 Όλοι και περισσότεροι πάροχοι και OEMs κλειδώνουν τις συσκευές μας και προβαίνουν στην εγκατάσταση εφαρμογών διαφόρων ειδών που πολλές φορές δεν έχουν καμιά χρησιμότητα για τον απλό, τελικό χρήστη της συσκευής. Βέβαια θα πρέπει να επισημάνουμε, ότι ο όρος bloatware είναι σαφώς υποκειμενικός. Άλλοι δηλαδή μπορεί να εννοούν μια εφαρμογή αποστολής μηνυμάτων της Samsung, ή ακόμη και την εφαρμογή Music της Google. Επειδή όμως οι συσκευές μας έρχονται κλειδωμένες, είναι δύσκολο να τις απενεργοποιήσουμε ή να τις απεγκαταστήσουμε. Ο λόγος που τα smartphones και τα tablets διαμορφώνονται έτσι είναι γιατί οι OEMs και οι πάροχοι θέλουν να διατηρήσουν τον έλεγχο των συσκευών που πουλάνε. Δεν είναι λίγες οι φορές μάλιστα που πληρώνονται για να φορτώσουν τις συγκεκριμένες εφαρμογές στη συσκευή τους, ενώ πολλές φορές χρησιμοποιούν τα δεδομένα των χρηστών που προκύπτουν από την χρήση αυτών των εφαρμογών για να εξάγουν διάφορα συμπεράσματα. Και καταλήγουν όχι μόνο με πρόσθετα έσοδα στο τέλος της ημέρας, αλλά και με πλήρη έλεγχο της πλατφόρμας. Πώς μπορούμε όμως να απαλλαγούμε από αυτό το bloatware και χωρίς να είμαστε αναγκασμένοι να κάνουμε root στη συσκευή μας; Αυτός ο οδηγός σκοπεύει να περιγράψει τα βήματα που θα ακολουθήσουμε. Συγκεκριμένα μπορούμε να απεγκαταστήσουμε αυτές τις εφαρμογές χωρίς root και με μερικές adb εντολές. Η διαδικασία: 1. Εγκαταστήστε τους USB drivers της συσκευής σας. Η Google έχει μια πολύ χρήσιμη λίστα που μπορείτε να την βρείτε μέσα από τον συγκεκριμένο σύνδεσμο. 2. Κατεβάστε το ADB binary για το συγκεκριμένο OS που χρησιμοποιείτε (Windows, Mac, Linux). 3. Αποσυμπιέστε το zip αρχείο σε έναν φάκελο που είναι εύκολα προσβάσιμος για εσάς. 4. Στη συσκευή σας μεταβείτε στην εφαρμογή των ρυθμίσεων, πιέστε το About Phone, βρείτε τον αριθμό της έκδοσης και πατήστε πάνω εκεί επτά φορές για να ενεργοποιήσετε τα Developer Options. Τώρα εισέλθετε στα Developer Options και βρείτε το USB Debugging και ενεργοποιήστε το. 5. Συνδέστε τη συσκευή σας στο PC και επιλέξτε τη λειτουργία μεταφοράς αρχείων (MTP). 6. Μεταβείτε στο directory που έχετε αποσυμπιέσει το ADB binary και κρατήστε πατημένο το Shift και με δεξί κλικ επιλέγετε το Άνοιγμα παραθύρου powershell εδώ. 7. Μόλις ανοίξει το command prompt δώστε την εντολή: adb devices. Υπάρχει πιθανότητα η συσκευή να σας ζητήσει την έγκρισή σας για την σύνδεση με τον υπολογιστή σας. Στη συνέχεια δίνουμε την εντολή adb shell. 8. Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφέρουμε ότι μπορείτε πολύ εύκολα να εγκαταστήστε την εφαρμογή App inspector στη συσκευή σας για να γνωρίζετε επακριβώς ποιο είναι το όνομα του package που θέλουμε να διαγράψουμε από την συσκευή. 9. Μόλις βρούμε την εφαρμογή που μας ενδιαφέρει δίνουμε την εντολή pm uninstall -k --user 0 name of package και είμαστε έτοιμοι. (στο name of package το όνομα του package όπως το δίνει το app inspector). Ορισμένες σημαντικές διευκρινήσεις: 1. Να είστε προσεκτικοί με τις εφαρμογές που θέλετε να απεγκαταστήσετε. Γιατί υπάρχει περίπτωση να απεγκαταστήσετε κάτι που δεν πρέπει. Στην περίπτωση αυτή, η συσκευή σας δεν θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και θα πρέπει να κάνετε factory reset της συσκευής. 2. Οι εφαρμογές που απεγκαθιστούμε με τον συγκεκριμένο τρόπο, δεν απεγκαθίστανται πραγματικά, απλά απεγκαθίστανται από τον τρέχοντα χρήστη (όπου 0 είναι ο default/ κύριος user της συσκευής. Δηλαδή οι εντολές που δώσαμε παραπάνω, απεγκαθιστούν την εφαρμογή μόνο για τον τρέχοντα χρήστη και όχι για όλους τους χρήστες, κάτι που απαιτεί root. 3. Δουλεύει σε πλήθος συσκευών, όπως τα LG G6, Google Pixel, Galaxy S8, ενώ το myphone.gr μπορεί να επιβεβαιώσει ότι λειτουργεί και σε Nokia 3 smartphone που είχαμε εύκαιρο. 4. Λειτουργεί μόνο με εφαρμογές που δεν μπορούν να απενεργοποιηθούν. 5. Δυστυχώς, ακόμη και μετά την απεγκατάσταση της εφαρμογής, δεν μπορείτε να ανακτήσετε τον χώρο και να γράψετε άλλα δεδομένα. Περιμένουμε τα σχόλιά σας, αν έχετε κάποια απορία ή αν θέλετε να κάνουμε κάποια προσθήκη στον οδηγό. Backup Links για τα ADB binaries: https://mega.nz/#F!N7xTgRgR!ISPDwi-B0Iei6_gcEvm_jQ Με πληροφορίες από XDA Developers.
  23. Με αφορμή σχόλια και ερωτήματα σε διάφορα νήματα του forum, αλλά και αυτά που διαβάζουμε καθημερινά και τις διαφορετικές απόψεις που ακούμε από τους υπαλλήλους των καταστημάτων των παρόχων, σχετικά με τη διαδικασία είτε ανανέωσης είτε φορητότητας σταθερής ή κινητής, καταγράφω σε ενιαίο κείμενο αυτές τις διαδικασίες. Οι διαδικασίες φορητότητας αριθμών περιγράφονται στις σχετικές οδηγίες της ΕΕΤΤ (http://www.eett.gr/opencms/opencms/EETT/FAQS/Number/) και, επομένως, πρέπει να εφαρμόζονται, θεωρητικά, από όλους τους παρόχους. Όσοι θέλουν, μπορούν να συμπληρώσουν τον οδηγό με δικές τους εμπειρίες. 1. Διαδικασία ανανέωσης 1.1 Η δέσμευση που έχει ο συνδρομητής, με το συμβόλαιο που έχει αποδεχτεί είτε υπογράφοντας είτε με ηχογράφηση, λήγει την προηγούμενη μέρα της ημερομηνίας έκδοσης του τελευταίου λογαριασμού. 1.2 Εάν δεν ασχοληθεί με την ανανέωση, μέσα στο διάστημα του τελευταίου μήνα, ο νέος λογαριασμός , αλλά και οι επόμενοι, θα εκδοθούν χωρίς τις εκπτώσεις που είχε με το συμβόλαιο που λήγει, εκτός των περιπτώσεων «Για Πάντα». 1.3 Από την ημέρα που θα εκδοθεί ο τελευταίος λογαριασμός, υπάρχει στο σύστημα προσφορά (καμπάνια τη λένε) για τον αριθμό τηλεφώνου του συνδρομητή. Αυτή είτε του ανακοινώνεται τηλεφωνικά από υπάλληλο του παρόχου είτε τη μαθαίνει ο ίδιος τηλεφωνώντας στον πάροχο ή επισκεπτόμενος ένα κατάστημά του. Αυτού του είδους η προσφορά είναι, συνήθως, στα οικονομικά επίπεδα του προηγούμενου συμβολαίου με την προσθήκη ή αύξηση μιας από τις προηγούμενες υπηρεσίες, όπως πχ αύξηση του αριθμού κλήσεων προς κινητά. 1.4 Στη διαδικασία ανανέωσης δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν προσφορές από εξωτερικούς συνεργάτες αφού αυτές προορίζονται μόνο για νέους συνδρομητές. 1.5 Για να πετύχει ο συνδρομητής καλλίτερη προσφορά μπορεί να ακολουθήσει δύο διαδικασίες και συγκεκριμένα είτε τη διακοπή της τηλεφωνικής σύνδεσης (πχ στη σταθερή) είτε της φορητότητας σε άλλο πάροχο. Η πρώτη έχει σαν αποτέλεσμα μια βελτιωμένη, οικονομικά, πρόταση, σε σχέση με την «καμπάνια» του συνδρομητή ενώ η δεύτερη μια ακόμη πιο βελτιωμένη πρόταση, συνήθως κοντά στην προσφορά που έχει αναρτήσει ο πάροχος στο site του για νέους συνδρομητές. Οι διαδικασίες αυτές μπορούν γίνουν είτε ανεξάρτητα (πχ η μια από την άλλη) είτε συνδυαστικά, με πρώτη τη διακοπή και στη συνέχεια τη φορητότητα. 1.6 Οι διαδικασίες αυτές πρέπει να γίνονται τις τελευταίες μέρες (πχ μια βδομάδα το πολύ) πριν τη λήξη της δέσμευσης, ώστε να υπάρχει το περιθώριο για εναλλακτικές κινήσεις. Ο συνδρομητής πρέπει να κρατάει κλειστά τα αυτιά του σ’ αυτά που λένε, συνήθως, οι υπάλληλοι, όπως πχ ότι πχ α) θα χάσει τον αριθμό του με τη διακοπή, β) πρέπει να ενεργήσει μετά τη λήξη της δέσμευσης κλπ. Ο συνδρομητής πρέπει, επίσης, να γνωρίζει ότι όποια διαδικασία από τις δύο ακολουθήσει, την επομένη της κατάθεσης της αντίστοιχης αίτησης (με αιτιολογία πχ υψηλό πάγιο ή οικονομικοί λόγοι κλπ) θα λάβει τηλεφωνική κλήση από υπάλληλο του αντίστοιχου τμήματος και, μετά από μικρή συζήτηση για τους λόγους κατάθεσης της αίτησης, θα λάβει την αντίστοιχη βελτιωμένη αντιπροσφορά. Ειδικά, στην περίπτωση της (σικέ) φορητότητας, ο πάροχος-δέκτης θα τρέξει, αμέσως μετά την κατάθεση της αίτησης, την προβλεπόμενη διαδικασία, μέσα στην οποία προβλέπεται η ενημέρωση του πάροχου-δότη, προκειμένου να απαντήσει αν συμφωνεί για τη φορητότητα ή υπάρχουν λόγοι είτε καθυστέρησης είτε άρνησης πχ λόγω οφειλών κλπ .Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στις περιπτώσεις που η (σικέ) φορητότητα γίνεται προς την Cosmote, γιατί έχουν καταγραφεί περιπτώσεις που προχωράει άμεσα η διαδικασία με αποτέλεσμα να βρεθεί μπλεγμένος ο ενδιαφερόμενος ανάμεσα σε δυο παρόχους, με ότι αυτό συνεπάγεται. 1.7 Η ανανέωση έχει, συνήθως, 24μηνη διάρκεια, εκτός των περιπτώσεων απλής τηλεφωνίας που μπορεί να είναι 12μηνη. 2. Διαδικασία φορητότητας 2.1 Πριν από όλα, ο ενδιαφερόμενος πρέπει να διαβάσει προσεκτικά τις οδηγίες της ΕΕΤΤ (http://www.eett.gr/opencms/opencms/EETT/FAQS/Number/), για να είναι ενημερωμένος σχετικά με τις ενέργειες που απαιτούνται, τους ενδιάμεσους χρόνους και τις δυνατότητες που έχει για υπαναχώρηση κλπ. Έχουν καταγραφεί, όμως, περιπτώσεις που, σύμφωνα με τους ενδιαφερόμενους, έχουν τηρηθεί οι χρόνοι και η διαδικασία, πχ με αποστολή φαξ μετά από αποδοχή της αντιπροσφοράς από τον πάροχο-δότη, αλλά ο πάροχος-δέκτης έχει ενεργοποιήσει τη φορητότητα. 2.2 Ο ενδιαφερόμενος, πρέπει να γνωρίζει, κατ’ αρχάς, ότι εάν ζητήσει τη φορητότητα πριν τη λήξη της δέσμευσης, θα κληθεί να πληρώσει penalty, που υπολογίζεται διαφορετικά από κάθε πάροχο είτε με βάση τους μήνες που πέρασαν και τις εκπτώσεις που είχε δώσει η εταιρεία από το βασικό πακέτο είτε με προκαθορισμένο ποσό είτε με άλλο τρόπο. 2.3 Επίσης, πρέπει να γνωρίζει ότι στο πακέτο που επιλέγει στον πάροχο-δέκτη δεν περιλαμβάνονται, τις περισσότερες φορές, τα τέλη φορητότητας ή/και σύνδεσης. 2.4 Εάν η φορητότητα προορίζεται για εναλλακτικό πάροχο-δέκτη, πχ Wind, Forthnet, Voda, με σύνδεση vdsl από KV, είναι ενδεχόμενο η Cosmote να αρνηθεί ή/και να καθυστερεί την παροχή θύρας από το minidslam της καμπίνας, παρά τις σαφείς οδηγίες της ΕΕΤΤ και τις υποχρεώσεις της Cosmote, με αντίστοιχες επιπτώσεις στην τελική σύνδεση του ενδιαφερόμενου (πχ καθυστέρηση, αποδοχή adsl αντί vdsl κλπ). 2.5 Η φορητότητα έχει, συνήθως, 24μηνη διάρκεια. 2.5 Την ημέρα της ενεργοποίησης στον πάροχο-δέκτη, η σύνδεση με το internet (στην περίπτωση του σταθερού) θα διακοπεί το πολύ για μια ώρα.
  24. Το project Kali Linux Nethunter είναι η πρώτη Open Source πλατφόρμα, δοκιμών διείσδυσης για συσκευές Nexus, και δημιουργήθηκε από μια κοινή προσπάθεια του μέλους της κοινότητας Kali, “BinkyBear” και της Offensive Security. Το Nethunter υποστηρίζει Wireless 802.11 frame injection, one-click MANA Evil Access Point setups, HID keyboard (Teensy like attacks), καθώς και επιθέσεις BadUSB MITM. Είναι ανεπτυγμένο με βάση τη διανομή Kali Linux και περιέχει τα εργαλεία της. Υπάρχουν δωρεάν εικόνες για λήψη. Απλά ακολουθήστε τις οδηγίες για την εγκατάσταση και τις ρυθμίσεις. 802.11 Wireless Injection και AP mode υποστήριξη σε πολλές USB wifi cards. Δυνατότητα USB HID Keyboard attacks, όπως κάνει το Teensy. Υποστήριξη επιθέσεων BadUSB MITM. Συνδέστε το Nethunter σας στο PC του θύματος, και παρακολουθήστε όλο το traffic. Περιέχει όλο το toolset του Kali Linux. USB Y-cable support στο Nethunter kernel – χρησιμοποίησε το καλώδιο OTG ακόμα και φορτίζεις το Nexus Υποστήριξη Software Defined Radio. Χρησιμοποίησε το Kali Nethunter με το HackRF σου και ανακάλυψε wireless radio space. http://iconbug.com/download/size/256/icon/869/youtube/ Εγκατάσταση 1) Εγκαθιστούμε την πιο stable CM 12.1 ή CM 13 που εχει βγει για τη συσκευη μας μαζι με τα Gapps. 2) Κατεβάζουμε από εδώ το .zip που γραφει nethunter-generic-arm64-kalifs-full-rolling ή nethunter-generic-armhf-kalifs-full-rolling αντιστοιχα. 3) Το φλασάρουμε και είμαστε έτοιμοι. Δοκιμασμένο σε CM 11,CM 12.1 και CM 13
  25. http://4.bp.blogspot.com/-6i4d7qNpCsw/VeXA-o7U9AI/AAAAAAAAk2o/PqDZwxuXk54/s640/Android%2Bmalware.jpg Ιός, malware, spyware, είναι μερικά από τα προγράμματα που δε θέλουμε να έχουμε με τίποτα στον υπολογιστή αλλά και στο κινητό μας. Η ιδέα και μόνο ότι τα δεδομένα μας βρίσκονται στα χέρια κάποιου αγνώστου ή ότι κάποιος μας παρακολουθεί χωρίς να το γνωρίζουμε είναι το λιγότερο αγχωτική και έτσι καλό είναι να γνωρίζουμε μερικές απλές λύσεις, για να αντιμετωπίσουμε τέτοιες καταστάσεις αν ποτέ μας έρθουν. Πώς "κολλάει" ο ιός στο Android; Λυπάμαι που θα στο πω φίλε αναγνώστη αλλά στο 99,9% των περιπτώσεων που θα βρεις ιό στο κινητό σου φταις εσύ, καθώς ο ιός έρχεται συνήθως στη μορφή apk που μόνο από τα χεράκια σου μπορεί να εγκατασταθεί στη συσκευή. Στην περίπτωση που έχεις κάνει root η κακόβουλη εφαρμογή μπορεί να έχει ενσωματωμένο ένα script, το οποίο θα δώσει αυτόματες εντολές για να εγκατασταθεί στη συσκευή σου, αλλά για αυτό το λόγο υπάρχει το SuperSU, ο "κλειδοκράτορας" του root που θα σε ενημερώσει αν κάποια εφαρμογή διαθέτει ύποπτο κώδικα. Μία ακόμη δικλείδα ασφαλείας είναι επίσης τα antivirus, τα οποία σκανάρουν τον κώδικα κάθε νεοεγκατεστημένης εφαρμογής για να μας προστατεύσουν, δυστυχώς όμως έχει αποδειχθεί ότι αδυνατούν να αναγνωρίσουν όλων των ειδών τα λογισμικά. Το Android όμως διαθέτει και άλλα δύο "κρυφά" antivirus, τα οποία τρέχουν στους server της Google, το ένα για να σκανάρει μονίμως το Play Store και τις εφαρμογές του και το άλλο για να σκανάρει τις εφαρμογές της συσκευής μας, στέλνοντας από αυτή ανώνυμα δεδομένα στη Google. Είναι "σφιχτά" λοιπόν τα πράγματα και δε χρειάζεσαι antivirus αν εγκαθιστάς εφαρμογές μόνο από το Play Store ή τέλος πάντων από πηγές τις οποίες εμπιστεύεσαι. http://4.bp.blogspot.com/-E8uCNe_E1T8/VeXBxByHA4I/AAAAAAAAk2w/BialArdYMEk/s640/Android%2Bloockout%2Bsecurity.jpg Ναι αλλά ο ιός μπήκε. Τώρα τι κάνω; Έστω λοιπόν ότι από απροσεξία έχουμε εγκαταστήσει μία τέτοιου είδους εφαρμογή, την οποία δεν έχει "πιάσει" καμία από τις προαναφερθείσες μεθόδους ασφαλείας. Τι κάνουμε σε αυτή την περίπτωση; Απλά αφαιρούμε το κακόβουλο λογισμικό, θα πρέπει όμως πρώτα να το αναγνωρίσουμε. Αρχικά πηγαίνουμε στη διαδρομή "Ρυθμίσεις > Εφαρμογές" και τσεκάρουμε τη λίστα για να δούμε αν υπάρχει κάποια εφαρμογή την οποία δε γνωρίζουμε. Σίγουρα εκεί θα βρούμε ένα σωρό εφαρμογές συστήματος οι οποίες δεν ξέρουμε τι κάνουν, αλλά για αυτές μπορούμε να δούμε σε άλλη συσκευή αν υπάρχουν ή να ρωτήσουμε σε κάποια κοινότητα στο ίντερνετ. Μπορούμε επίσης να πάμε "Ρυθμίσεις > Μπαταρία" για να δούμε αν κάποια εφαρμογή καταναλώνει πόρους, αφού λογικά λειτουργεί μόνιμα στο παρασκήνιο, "Ρυθμίσεις > Χρήση δεδομένων" αφού θα πρέπει να στέλνει τις πληροφορίες που υποκλέπτει σε έναν εξωτερικό server και τέλος (στο Android 6.0) "Ρυθμίσεις > Μνήμη" γιατί σίγουρα θα χρησιμοποιεί και ένα μέρος της RAM. http://3.bp.blogspot.com/-qUfcui1C2s0/VeW8Frd2CwI/AAAAAAAAk2Q/e8xyRyvuP84/s640/Android%2Bbattery%2Bdata%2BRAM%2Bmenu.jpg Λύση πρώτη: Απεγκατάσταση Αφού λοιπόν αναγνωρίσαμε την εφαρμογή, τώρα θα πρέπει να την απεγκαταστήσουμε και αυτό γίνεται εύκολα στο "Ρυθμίσεις > Εφαρμογές", επιλέγοντάς την και πιέζοντας "Κατάργηση εγκατάστασης". Επειδή όμως μιλάμε για κακόβουλη εφαρμογή που δε θέλει να απεγκατασταθεί, σε πολλές περιπτώσεις το πλήκτρο της απεγκατάστασης είναι απενεργοποιημένο. Αυτό συμβαίνει διότι από μόνη της η εφαρμογή έχει λάβει δικαιώματα διαχειριστή, τα οποία μπορούμε να απενεργοποιήσουμε εύκολα πηγαίνοντας "Ρυθμίσεις > Ασφάλεια > Διαχειριστές συσκευών". http://1.bp.blogspot.com/-1ZnIp8nI0_8/VeW8GEKUpxI/AAAAAAAAk2c/jKKmznysL8s/s640/Android%2Bunistall%2Bapps%2Bmenu.jpg Λύση δεύτερη: Ασφαλής λειτουργία (Safe Mode) Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο η εφαρμογή να αποκρύπτει ή να απενεργοποιεί αυτά τα μενού και έτσι να μη μας δίνεται η δυνατότητα της απεγκατάστασης. Για αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει το "Safe Mode", στο οποίο μπαίνουμε σε ένα ασφαλές περιβάλλον όπου καμία τρίτη εφαρμογή δε λειτουργεί και έτσι έχουμε τη δυνατότητα να τις απεγκαταστήσουμε. Για να μπούμε λοιπόν σε "Safe Mode" κρατάμε το πλήκτρο "Power" και στο μενού που θα μας εμφανίσει, κρατάμε την επιλογή "Απενεργοποίηση". Θα δούμε στη συνέχεια μία ειδοποίηση η οποία θα μας ενημερώνει αν θέλουμε να μπούμε σε "Safe Mode" και η συσκευή θα κάνει επανεκκίνηση. Σε περίπτωση που αυτό δε γίνεται, απενεργοποιούμε τη συσκευή (με το power ή βγάζοντας την μπαταρία ή κρατώντας το power για πάνω από 10 δευτερόλεπτα) και κατά την εκκίνηση (ή επανεκκίνηση) κρατάμε πατημένα τα δύο πλήκτρα "Volume". Σε αυτό το mode λοιπόν η συσκευή μας είναι "καθαρή" και μας επιτρέπει να απεγκαταστήσουμε όλες τις τρίτες εφαρμογές. Μόλις τελειώσουμε, επανερχόμαστε σε κανονικό mode κάνοντας απλά επανεκκίνηση και είμαστε έτοιμοι. http://4.bp.blogspot.com/-FwcvBJq9QxQ/VeW8F6yevKI/AAAAAAAAk2U/O6dJLP9-4ZU/s640/Android%2Bsafe%2Bmode.jpg Ύστατη λύση: Επαναφορά Αν υπάρχει δυσκολία να εκτελέσουμε όλα τα παραπάνω, υπάρχει πάντα η αξιόπιστη λύση της επαναφοράς εργοστασιακών δεδομένων. Η επαναφορά γίνεται είτε από τη διαδρομή "Ρυθμίσεις > Αντίγραφα ασφαλείας & επαναφορά", είτε μέσω recovery mode, επιλέγοντας "Wipe data / factory reset". Μπορεί να χάσουμε τα δεδομένα μας αλλά τουλάχιστον είμαστε σίγουροι ότι η συσκευή μας θα επανεκκινήσει χωρίς τέτοιου είδους προβλήματα. http://1.bp.blogspot.com/-jjG3Zj2PL0M/VeW8Fl4_RyI/AAAAAAAAk2M/ZjprMavEkT8/s640/Android%2Bfactory%2Breset%2Bmenu.jpg Συντάκτης : Chris K.
×
×
  • Create New...